ที่พักใจ
ห้องสมุดใจเครื่องมือตู้ยาประจำใจ
Life Direction & Decisions

ปรับเป้าหมายให้ realistic: ไม่ทิ้งความฝันแต่เดินให้ถึง

การปรับเป้าหมายไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นการปรับเส้นทางให้เดินได้จริง ยังไปถึงที่เดียวกัน แต่เดินแบบที่ไม่ทำลายใจ

1 min read
ปรับเป้าหมายให้ realistic: ไม่ทิ้งความฝันแต่เดินให้ถึง

รู้สึกว่าเป้าหมายไม่ถึง: วิธีปรับเป้าหมายให้ realistic โดยไม่ทิ้งความฝัน

ต้นปีตั้งเป้าหมายไว้หลายอย่าง ผ่านมาครึ่งปีแล้วแต่ยังไม่ถึงสักครึ่ง แล้วความรู้สึกว่าเราล้มเหลวก็เริ่มก่อตัว เหมือนยืนอยู่ตีนเขาแล้วมองขึ้นไปบนยอดแล้วรู้สึกว่ามันไกลเกินไป

แต่ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เป้าหมายไกลเกินไป ปัญหาอยู่ที่เราตั้งเป้าหมายแบบเดิมๆ ที่มองแค่จุดหมายปลายทางโดยไม่สนใจว่าหนทางมันคดเคี้ยนแค่ไหน

การปรับเป้าหมายไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นการปรับเส้นทางให้เดินได้จริง ยังไปถึงที่เดียวกัน แต่เดินแบบที่ไม่ทำลายร่างกายและจิตใจไปก่อนถึง

แยกเป้าหมายออกเป็น 3 ชั้น

ชั้นที่หนึ่งคือสิ่งที่ทำได้ภายในเดือนนี้ — เล็กๆ ชัดเจน เช่น อ่านหนังสือ 1 เล่ม หรือจด Micro-Wins ทุกวัน ชั้นที่สองคือสิ่งที่ทำได้ภายใน 3 เดือนข้างหน้า — กลางๆ พอที่ต้องวางแผนบ้าง ชั้นที่สามคือความฝันที่ยังอยู่ข้างหน้า — ไม่ต้องทำอะไรตอนนี้ แต่จำไว้ว่ามันอยู่ตรงนั้น

ถามตัวเองว่าเป้าหมายนี้ยังสำคัญกับเราไหม

บางเป้าหมายที่ตั้งไว้ต้นปีอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการจริงๆ อีกแล้ว คนเปลี่ยนได้ ความต้องการเปลี่ยนได้ การปล่อยเป้าหมายที่ไม่ใช่ของเราไปไม่ใช่ความล้มเหลว แต่เป็นความซื่อสัตย์

ให้เวลาตัวเองมากขึ้น

ถ้าเป้าหมายเดิมตั้งไว้ 1 ปี แต่ครึ่งปีผ่านไปยังไม่ถึงครึ่ง อาจจะไม่ใช่เพราะเราช้า แต่เพราะมันใช้เวลามากกว่าที่คิด ลองขยายเวลาออกไป 1 ปีครึ่ง หรือ 2 ปี การเดินให้ถึงแม้ช้าดีกว่าวิ่งแล้วล้ม

การปรับเป้าหมายคือการใจดีกับตัวเองในระดับที่ลึกที่สุด มันบอกว่าเรายังอยากไป แต่เราเลือกเดินแบบที่ร่างกายและใจเราทนได้ ความฝันไม่ได้หายไปไหน มันแค่รอเราอยู่ข้างหน้าด้วยความใจดี

จัดระเบียบความรู้สึก

ใช้ไพ่เป็นจุดตั้งต้นของการฟังใจ

เมื่อสิ่งข้างในยังเรียบเรียงไม่ชัด ลองใช้ไพ่เพื่อรับข้อความสะท้อนใจอย่างอ่อนโยน

เปิดไพ่สะท้อนใจ
ที่พักใจ - ผู้เขียนที่พักใจ

ที่พักใจ

ผู้เขียนContent Creator

เพื่อนคนหนึ่งที่เคยล้มและเข้าใจความเจ็บปวดของชีวิต ที่พักใจไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่ไลฟ์โค้ช แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่จะขอบอกว่า “พักก่อนได้นะ ไม่มีใครเร่ง” ในวันที่เหนื่อยและหมดไฟ

50+ บทความดูแลสุขภาพจิตGen Z Advocate
ติดตามได้ที่:เว็บไซต์FacebookInstagram
ดูเพิ่มเติมเกี่ยวกับที่พักใจ

บทความทั้งหมดเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงและการศึกษา มิได้มีวัตถุประสงค์ทางการแพทย์ หากเธอรู้สึกแย่ลง โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต

Share this article

แชร์บทความนี้

บทความที่เกี่ยวข้อง

ทำไม เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน ถึงทำให้เลือกทางไหนก็ไม่มั่นใจ
Life Direction & Decisions

ทำไม เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน ถึงทำให้เลือกทางไหนก็ไม่มั่นใจ

ทำไม เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน ถึงทำให้เลือกทางไหนก็ไม่มั่นใจ “ถ้าลาออกไปหาที่ใหม่ แล้วมันแย่กว่าเดิมล่ะ?” “แต่ถ้าทนอยู่ต่อ ชีวิตจะพังกว่านี้ไหม?” ในเช้าวันจันทร์ที่ฝนตก รถติด และร่างกายปฏิเสธ

อ่านต่อ
ยังไม่ชัดกับ ความรู้สึกผิดเวลาตั้งขอบเขต ก็ไม่ได้แปลว่าเราหลงทาง
Life Direction & Decisions

ยังไม่ชัดกับ ความรู้สึกผิดเวลาตั้งขอบเขต ก็ไม่ได้แปลว่าเราหลงทาง

ยังไม่ชัดกับ ความรู้สึกผิดเวลาตั้งขอบเขต ก็ไม่ได้แปลว่าเราหลงทาง “เราควรจะปฏิเสธไปเลย หรือควรจะหยวนๆ ช่วยเขาไปก่อนดีนะ?” เวลาที่เราเริ่มเรียนรู้วิธีรักตัวเองและตั้งขอบเขต (Boundaries) ให้กับชีวิต เราม

อ่านต่อ
ทำไม การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง ถึงทำให้เลือกทางไหนก็ไม่มั่นใจ
Life Direction & Decisions

ทำไม การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง ถึงทำให้เลือกทางไหนก็ไม่มั่นใจ

ทำไม การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง ถึงทำให้เลือกทางไหนก็ไม่มั่นใจ “ถ้าเลือกทางนี้ พ่อแม่จะเสียใจไหมนะ?” “ถ้าย้ายสายงาน เพื่อนร่วมทีมจะลำบากหรือเปล่า?” ในทุกครั้งที่ยืนอยู่ตรงทางแยกของชีวิต และต้องตั

อ่านต่อ