เราไม่จำเป็นต้องแบก ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น ไว้คนเดียว

เราไม่จำเป็นต้องแบก ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น ไว้คนเดียว

“ถ้าบอกเพื่อนร่วมงานว่าอยากลาออก เขาจะเอาไปฟ้องเจ้านายไหม?” “ถ้าบอกที่บ้าน เขาต้องหาว่าเราไม่อดทนแน่ๆ”

สำหรับคนที่เริ่มมั่นใจแล้วว่า “อยู่ที่นี่ต่อไปไม่ไหวแล้ว” ความเครียดในช่วงนี้มักจะพุ่งขึ้นสูงสุด ไม่ใช่เพราะเนื้องานหนักขึ้น แต่เป็นเพราะเราต้องแบกรับ “ความลับ” ที่ยิ่งใหญ่เอาไว้คนเดียว เราต้องมานั่งทำงานร่วมกับคนที่กำลังจะกลายเป็นอดีตเพื่อนร่วมงาน เราต้องแกล้งยิ้มในที่ประชุม ทั้งที่ในใจกำลังนับถอยหลังวันจากลา

ความอึดอัดที่ต้องปั้นหน้า และความกังวลเรื่องอนาคต ทำให้อาการ เครียดสะสม ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น กลายเป็นก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในอก เราเหมือนคนกำลังเดินไต่ลวดสลิงเพียงลำพัง โดยไม่กล้าร้องขอความช่วยเหลือจากใคร เพราะกลัวว่าความลับนี้จะหลุดรอดออกไปก่อนเวลาอันควร

ความลับที่แบกไว้คนเดียว มักจะหนักกว่าความเป็นจริง

ทำไมการเก็บเรื่องลาออกไว้คนเดียว ถึงทำให้เราเครียดสะสม?

ในทางจิตวิทยา เมื่อเรามีความคิดที่ขัดแย้งกับสภาพแวดล้อมตรงหน้า (Cognitive Dissonance) สมองจะทำงานหนักมากเพื่อรักษาภาพลักษณ์ภายนอกให้ดูเป็นปกติ ยิ่งเราเก็บ เครียดสะสม ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น ไว้ลึกเท่าไหร่ พลังงานชีวิตเราก็ยิ่งถูกสูบออกไปมากเท่านั้น

การต้องแอบไถดูประกาศหางาน การต้องแกล้งป่วยเพื่อไปสัมภาษณ์ที่ใหม่ ล้วนเป็นกระบวนการที่ทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยว และรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำสิ่งผิด ทั้งๆ ที่การลาออกเป็นเรื่องปกติธรรมดาสามัญที่สุดของการทำงาน

3 พื้นที่พักใจ ในวันที่ต้องเก็บความลับเรื่องลาออก

ถ้าการแบกความลับมันหนักเกินไป ลองหาพื้นที่ระบายด้วยวิธีเหล่านี้นะ:

• หาเพื่อนร่วมชะตากรรม นอกบริษัท: เลือกระบายกับเพื่อนสนิทที่ไม่ได้ทำงานที่เดียวกัน หรือเพื่อนที่เคยผ่านการลาออกมาก่อน การได้ระบายโดยไม่ต้องกลัวว่าจะกระทบกับงาน จะช่วยปลดปล่อยความอึดอัดได้มากกว่า 50% เลยนะ
• เขียน 'บันทึกการลาออก' ส่วนตัว: ถ้าไม่ไว้ใจใครเลย ให้เขียนระบายความอึดอัดลงในสมุดบันทึกที่ไม่มีใครเห็น “วันนี้เจ้านายด่าเรื่องไม่เป็นเรื่องอีกแล้ว ทนอีกนิดนะ อีก 2 เดือนฉันจะไปแล้ว” การเขียนคือการเทก้อนหินออกจากหัวใจชั้นดี
• ฉลองเล็กๆ ให้กับ 'ก้าวที่มองไม่เห็น': เมื่อส่งเรซูเม่สำเร็จ หรือได้รับการเรียกสัมภาษณ์ อนุญาตให้ตัวเองซื้อขนมอร่อยๆ กินฉลองเงียบๆ การสร้างโมเมนต์แห่งความยินดี จะช่วยหล่อเลี้ยงใจในระหว่างที่รอคอย

เธอไม่ได้เดินลำพังหรอกนะ มีคนมากมายที่กำลังหาทางออกเช่นกัน

การเตรียมตัวลาออกคือการทำงานแห่งความหวัง อย่าให้ความหวาดระแวงมาทำลายความตื่นเต้นในการก้าวเดินครั้งใหม่นี้นะ

ถ้า เครียดสะสม ความคิดอยากลาออกที่เริ่มชัดขึ้น เริ่มทำให้พลังงานหดหาย ลองมาทำควิซเพื่อเช็กแบตเตอรี่ใจ และรับคำแนะนำอย่างอ่อนโยน เพื่อเป็นกำลังใจให้เธอฝ่าฟันช่วงเวลาแห่งรอยต่อนี้ไปให้ได้อย่างงดงามที่สุดนะ