เคยรู้สึกมั้ย... ยิ่งปฏิทินเหลือน้อยหน้าเท่าไหร่ เรายิ่งกลายเป็นคนที่ดุตัวเองเก่งขึ้นเท่านั้น เรามองย้อนกลับไปที่เป้าหมายกองโตที่ตั้งไว้เมื่อต้นปี แล้วเริ่มขีดฆ่าสิ่

เคยรู้สึกมั้ย... ยิ่งปฏิทินเหลือน้อยหน้าเท่าไหร่ เรายิ่งกลายเป็นคนที่ดุตัวเองเก่งขึ้นเท่านั้น เรามองย้อนกลับไปที่เป้าหมายกองโตที่ตั้งไว้เมื่อต้นปี แล้วเริ่มขีดฆ่าสิ่งที่เรา "ทำไม่ได้" ออกไป พร้อมๆ กับความรู้สึกที่ว่าตัวเราเองก็มีค่าลดน้อยลงไปด้วย
การต้องมานั่ง "จัดลำดับสิ่งสำคัญ" (Prioritization) ในช่วงโค้งสุดท้ายของปีเป็นเรื่องที่เจ็บปวดนะ เพราะมันมักจะมาพร้อมกับการยอมรับว่าเราทำทุกอย่างไม่ได้จริงๆ เราต้องเลือกสละบางความฝัน หรือเลื่อนบางความตั้งใจออกไป และสำหรับหลายๆ คน การสละสิ่งเหล่านั้นหมายถึงความล้มเหลว
เรารู้ว่าการยอมแพ้ต่อบางเป้าหมายมันน่าอึดอัด และเราอยากบอกว่า... คุณค่าของเธอไม่ได้ถูกวัดด้วยจำนวนข้อที่เธอติ๊กถูกในลิสต์เป้าหมายหรอกนะ การที่เธอรู้จักเลือกสิ่งสำคัญจริงๆ ในตอนนี้ คือวุฒิภาวะที่น่ายกย่องที่สุดอย่างหนึ่งเลย
ทำไมเราถึงรู้สึกไม่มีค่า เมื่อเราทำตามแผนไม่ได้ทั้งหมด? ในทางจิตวิทยา เรามักจะเอาตัวตน (Self-identity) ไปผูกไว้กับผลผลิต (Productivity) เมื่อผลผลิตไม่เป็นไปตามคาด เราจึงรู้สึกว่าตัวตนของเราบกพร่องไปด้วย
การจัดลำดับสิ่งสำคัญก่อนหมดปี คือการเผชิญหน้ากับความจริงที่ว่าเรามีทรัพยากร (เวลา, พลังงาน, ใจ) ที่จำกัด การที่เราต้องเลือกทำแค่บางอย่าง ไม่ได้แปลว่าเราไม่เก่ง แต่มันแปลว่าเรากำลังใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างชาญฉลาดที่สุด
คุณค่าของเธอนั้นคงที่และหยั่งรากลึกอยู่ในความเป็นมนุษย์ที่พยายามและเรียนรู้มาตลอดทั้งปี ไม่ใช่ตัวเลขที่เหลืออยู่ในตารางงาน
ถ้าเธอกำลังรู้สึกแย่ที่ต้องทิ้งบางเป้าหมายไป ลองใช้มุมมองเหล่านี้เพื่อดึงความมั่นใจกลับมานะ:
เป้าหมายเมื่อต้นปีอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการในตอนนี้แล้วก็ได้นะ การกล้าที่จะบอกว่า "สิ่งนี้ไม่สำคัญสำหรับเราแล้ว" คือการซื่อตรงต่อตัวเองที่น่ายกย่องที่สุด อย่าแบกเป้าหมายของอดีตมาทับถมปัจจุบันของเธอเลย
ปีนี้เธอใจดีกับคนรอบข้างมากขึ้นมั้ย? เธอใจเย็นลงบ้างมั้ย? เธอเรียนรู้ที่จะปฏิเสธในสิ่งที่ลำบากใจได้หรือยัง? สิ่งเหล่านี้ไม่มีในลิสต์เป้าหมายทางการงาน แต่มันคือการเติบโตที่มีค่ามหาศาล และเป็นสิ่งที่ยืนยันว่าเธอเก่งขึ้นมากแค่ไหน
เมื่อเธอเลือกที่จะทำน้อยลง เพื่อให้สิ่งที่เหลืออยู่นั้นดีขึ้น นั่นคือการสร้างคุณภาพชีวิตที่ดี การทุ่มเทพลังงานให้กับสิ่งที่ส่งผลดีต่อใจจริงๆ คือการรักตัวเองในรูปแบบที่ลึกซึ้งที่สุด
บอกตัวเองดังๆ ว่า "ปีนี้เราทำมาเยอะแล้วนะ ขอบคุณนะที่พาเรามาถึงตรงนี้" การขอบคุณตัวเองในสิ่งที่ทำสำเร็จไปแล้ว จะช่วยให้ใจเบาสบายและมีแรงสำหรับสิ่งที่สำคัญจริงๆ
อยากบอกเธอว่า แผนการมีไว้เพื่อนำทาง ไม่ใช่เพื่อจองจำความสุขของเรา
ไม่ต้องรอให้ทำได้ครบทุกข้อถึงจะอนุญาตให้ตัวเองรู้สึกภูมิใจได้นะ
การที่เธอยังมีลมหายใจ มีรอยยิ้ม และมีความตั้งใจที่จะก้าวต่อไปในปีหน้า นั่นคือความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่เพียงพอแล้ว
รักษาความอ่อนโยนต่อตัวเองไว้นะ ในวันที่โลกพยายามจะวัดค่าเธอด้วยผลลัพธ์
เราจะอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนเธอเสมอ ภูมิใจในตัวเธอที่กล้าจะเลือกและกล้าที่จะใจดีกับตัวเองนะ
เพื่อนคนหนึ่งที่เคยล้มและเข้าใจความเจ็บปวดของชีวิต ที่พักใจไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่ไลฟ์โค้ช แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่จะขอบอกว่า “พักก่อนได้นะ ไม่มีใครเร่ง” ในวันที่เหนื่อยและหมดไฟ
บทความทั้งหมดเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงและการศึกษา มิได้มีวัตถุประสงค์ทางการแพทย์ หากเธอรู้สึกแย่ลง โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต
กำลังรู้สึกแบบนี้...

Self-Love Rebellion: วาเลนไทน์นี้... ฉันจะเดตกับตัวเอง เดือนกุมภาพันธ์ เดือนที่มองไปทางไหนก็เห็นแต่สีชมพู กล่องขนมหวานที่วางเรียงราย และโฆษณาที่พยายามบอกว่าความสุขจะสมบูรณ์แบบได้ก็ต่อเมื่อมี "คู่" ให้