เหนื่อยกับ เป้าหมายที่ยังไม่เสร็จและไม่อยากโทษตัวเอง ก็เพราะเราแบกมานานแล้ว

ช่วงปลายปีแบบนี้ มองไปทางไหนก็เจอแต่คนแชร์ความสำเร็จ (Year in Review) ที่ดูสวยหรู ใช่มั้ย?

พอกลับมามองที่ตัวเอง... ทำไมเรายังมีลิสต์เป้าหมายที่ยังไม่เสร็จยาวเหยียดเต็มไปหมดเลยล่ะ จู่ๆ ความรู้สึกผิดก็เริ่มทำงาน แล้วก็ตามมาด้วยการตำหนิตัวเองว่า "ทำไมเราถึงทำได้แค่นี้นะ?" "ปีนี้เราทำอะไรอยู่?"

หยุดตรงนั้นก่อนนะ... เราอยากบอกเธอว่า มันโอเคมากจริงๆ ที่จะยังทำไม่สำเร็จ และเธอก็ไม่อยากโทษตัวเองอีกต่อไปแล้ว เพราะความจริงที่ไม่มีใครเห็นคือ... ตลอดปีที่ผ่านมา เธอแบกอะไรมาเยอะมากจริงๆ นะ

เธอไม่ได้ขี้เกียจ เธอแค่ ‘แบก’ มานานเกินไป

สำหรับคนที่หัวใจเป็น 'เดอะแบก' (Silent Carrier) เป้าหมายที่ตั้งไว้มักจะไม่ใช่แค่เรื่องของตัวเอง แต่มักจะมีเรื่องคนรอบตัว งานที่ต้องรับผิดชอบแทนคนอื่น หรือภาระทางใจที่ต้องคอยซัพพอร์ตใครต่อใครเต็มไปหมด

เมื่อเธอต้องใช้พลังงานไปกับการดูแลคนอื่นจนหมดแรง พลังที่จะเอามาใช้ทำเป้าหมายส่วนตัวมันก็เลยไม่เหลือ นี่ไม่ใช่ความผิดของเธอเลยนะ มันคือภาวะเครียดสะสมที่ร่างกายและจิตใจกำลังส่งสัญญาณบอกว่า "เราต้องการการพักผ่อน ไม่ใช่การกดดันเพิ่ม"

ทำไมการ ‘ไม่สำเร็จ’ ถึงไม่ใช่ความล้มเหลว?

เราถูกสอนให้วัดคุณค่าของตัวเองผ่าน 'ผลลัพธ์' จนลืมมอง 'กระบวนการ' และ 'ความพยายาม' ที่เราใส่ลงไป

ลองนึกย้อนกลับไปดูสิว่า ในวันที่เธอรู้สึกเหนื่อยที่สุด เธอก็ยังลุกขึ้นมาทำหน้าที่ของตัวเองได้จนจบวัน นั่นคือชัยชนะที่ยิ่งใหญ่แล้วนะ เป้าหมายที่ยังทำไม่เสร็จในวันนี้ ไม่ได้แปลว่ามันจะไม่มีวันสำเร็จ แต่มันแค่บอกเราว่า "ตอนนี้หัวใจเราต้องการที่พักพิงมากกว่าความสำเร็จ"

การที่เธอยอมรับว่าตัวเองเหนื่อย และหยุดโทษตัวเอง คือก้าวแรกของการเยียวยาหัวใจที่สำคัญที่สุดเลยล่ะ

3 ขั้นตอนเล็กๆ เพื่อวางภาระทางใจลงชั่วคราว

ถ้าตอนนี้เธอกำลังรู้สึกหนักอึ้ง ลองทำสิ่งเหล่านี้ดูนะ:

1. เขียนสิ่งที่ 'แบก' อยู่ลงในกระดาษ: ลองลิสต์ออกมาดูว่าตอนนี้เธอรับผิดชอบอะไรอยู่บ้าง ทั้งเรื่องงาน เรื่องคนอื่น และเรื่องตัวเอง พอเห็นมันอยู่บนกระดาษ เธอจะรู้เลยว่า "โห... ที่ผ่านมาเราเก่งขนาดนี้เลยเหรอที่แบกทั้งหมดนี่มาได้"
2. ให้อภัยเป้าหมายที่ยังไม่ถึง: หยิบเป้าหมายที่ยังทำไม่เสร็จขึ้นมา แล้วบอกกับมัน (และบอกกับตัวเอง) ว่า "ไม่เป็นไรนะ ปีนี้เราขอพักก่อน ปีหน้าเราค่อยว่ากันใหม่" การยกเลิกเป้าหมายที่บั่นทอนใจ ไม่ใช่การพ่ายแพ้ แต่คือการเลือกใช้พลังงานให้คุ้มค่า
3. ใจดีกับตัวเองให้เหมือนที่ใจดีกับเพื่อน: ถ้าเพื่อนสนิทเดินมาบอกเธอว่าเขาเหนื่อยมากและทำเป้าหมายไม่สำเร็จ เธอจะด่าเขาหรือจะกอดเขา? ลองใช้ความอ่อนโยนแบบนั้นกับตัวเองดูนะ

เธอคือของขวัญที่ล้ำค่าที่สุด ไม่ใช่ผลลัพธ์ในสมุดจด

จำไว้นะว่า คุณค่าของเธอไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าปีนี้เธอขีดถูกใน Checklist ได้กี่ข้อ แต่ขึ้นอยู่กับว่าเธอมีความสุขและมีรอยยิ้มให้กับตัวเองบ้างมั้ย

เป้าหมายที่ยังไม่เสร็จ... ปล่อยมันทิ้งไว้ในปีนี้ก็ได้นะ ไม่ต้องแบกมันข้ามปีไปให้หนักเปล่าๆ สิ่งที่ควรแบกข้ามปีไปมีเพียงอย่างเดียว คือความรักและความภูมิใจที่เธอผ่านปีที่ยากลำบากนี้มาได้

คืนนี้ลองนอนกอดตัวเองแน่นๆ แล้วบอกว่า "ขอบคุณนะที่พยายามมาตลอดปี" แค่นั้นก็เพียงพอแล้วจริงๆ

เธอยอดเยี่ยมที่สุดแล้วล่ะ ค่อยๆ พักนะ

ถ้ายังรู้สึกหนักใจและไม่รู้จะวางภาระลงยังไง ลองเข้าไปทำความเข้าใจตัวเองเพิ่มเติมได้ในหมวด Silent Carrier เพื่อหาทางออกที่นุ่มนวลให้กับใจนะ