พักก่อนที่จะพัง

เรามักจะรอ

รอจนเหนื่อยจนทนไม่ไหว รอจนป่วย รอจนร่างกายบังคับให้หยุด

แล้วค่อยพัก

แต่เดี๋ยวนั้น มันสายเกินไปแล้ว

ร่างกายพังแล้ว ใจพังแล้ว ซ่อมใช้เวลานาน

ทำไมเราถึงไม่พักก่อนจะพัง?

เพราะเรารู้สึกว่า:

• ยังทำได้อีก
• ยังไม่เหนื่อยมาก
• คนอื่นยังทำได้ เรา็ต้องทำได้

แล้วก็บีบตัวเองไปเรื่อยๆ

จนกระทั่งพัง

แล้วค่อยพัก

แต่ตอนนั้น การพักธรรมดาไม่พอแล้ว ต้องการเวลามากกว่า ต้องการฟื้นฟูมากกว่า

ทำมั้ถึงต้อง "พักก่อนที่จะพัง"?

เพราะ:

• ป้องกันง่ายกว่ารักษา
• พักนิดหน่อย ดีกว่าพักยาว
• ดูแลตัวเองก่อน ดีกว่าซ่อมทีหลัง

สัญญาณที่ต้องพัก:

• เหนื่อยแล้ว แต่ยังพอทำได้
• รู้สึกเริ่มหงุดหงิด
• เริ่มไม่อยากทำ
• เริ่มนอนไม่หลับ

อย่ารอให้พัง

พักเลย ตอนนี้

พักไม่ได้หมายความว่าแพ้ พักหมายความว่า รักตัวเอง

---

แวะมาที่พักใจเพื่อพักใจกันได้นะ