ที่พักใจ
ห้องสมุดใจเครื่องมือตู้ยาประจำใจ
Boundaries

การปฏิเสธไม่ได้แปลว่าเห็นแก่ตัว: ทำไมเรากลัวการปฏิเสธ?

การปฏิเสธไม่ได้แปลว่าเห็นแก่ตัว: ทำไมเรากลัวการปฏิเสธ? รู้ทั้งรู้ว่าทำไม่ไหว รู้ทั้งรู้ว่ามันเบียดเบียนเวลาส่วนตัว แต่พอถึงจังหวะที่ต้องพูดคำว่า "ไม่" ออกไป ทำไมคำคำนี้มันถึงจุกอยู่ที่คอ แล้วกลายเป็นค

1 min read
การปฏิเสธไม่ได้แปลว่าเห็นแก่ตัว: ทำไมเรากลัวการปฏิเสธ?

การปฏิเสธไม่ได้แปลว่าเห็นแก่ตัว: ทำไมเรากลัวการปฏิเสธ?

รู้ทั้งรู้ว่าทำไม่ไหว รู้ทั้งรู้ว่ามันเบียดเบียนเวลาส่วนตัว แต่พอถึงจังหวะที่ต้องพูดคำว่า "ไม่" ออกไป ทำไมคำคำนี้มันถึงจุกอยู่ที่คอ แล้วกลายเป็นคำว่า "ได้สิ" ออกมาแทนทุกที

หลังจากตอบตกลงไป เราก็ต้องมานั่งโทษตัวเองทีหลังว่า "ทำไมไม่กล้าปฏิเสธไปวะ"

เราเข้าใจวงจรนี้ดีเลยนะ มันเป็นความรู้สึกที่ทั้งอึดอัด ทั้งโกรธตัวเอง แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง... อย่าเพิ่งเกลียดตัวเองเลยนะ เพราะความกลัวนี้มันมีที่มาที่ไป


จิตวิทยาเบื้องหลัง "ความกลัวที่จะปฏิเสธ"

การที่เรากลายเป็นคนประเภท People-Pleaser (ผู้ที่ชอบทำให้คนอื่นพอใจ) มันไม่ได้แปลว่าเราเป็นคนใจดีเกินไปหรอกนะ แต่ลึกๆ แล้วมันคือ "กลไกป้องกันตัว" ที่สมองเราสร้างขึ้นมา

ในอดีต มนุษย์เราต้องอยู่รวมกันเป็นฝูงเพื่อเอาชีวิตรอด การถูกปฏิเสธจากฝูงหมายถึงความตาย สมองเราเลยจดจำมาว่า "การทำให้ทุกคนพอใจ = การอยู่รอด"

นอกจากนี้ บางคนอาจจะเคยมีบาดแผลทางใจในวัยเด็ก ที่ถูกสอนมาว่า "เด็กดีต้องทำตามที่บอก" หรือรู้สึกว่าถ้าไม่ทำตามความคาดหวังของคนอื่น เราจะไม่เป็นที่รัก ความกลัวที่จะถูกเกลียด หรือถูกทอดทิ้ง (Fear of Abandonment) จึงทำให้เรายอมสละขอบเขตของตัวเองทิ้งไป


การปฏิเสธ ไม่ใช่การเห็นแก่ตัว

เรามักจะเอาความรู้สึกของคนอื่นมาวางไว้สูงกว่าความรู้สึกของตัวเองเสมอ เรากลัวเขาจะเสียใจ กลัวเขาจะลำบาก จนลืมไปว่า... แล้วใจของเราล่ะ ใครจะเป็นคนดูแล?

เราอยากให้เธอลองเปลี่ยนมุมมองใหม่นะ:

  • การปฏิเสธ ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่คือ การเคารพตัวเอง
  • การขีดเส้นแบ่งขอบเขต ไม่ใช่การสร้างกำแพง แต่คือ การสร้างประตู ให้คนอื่นรู้ว่าควรเข้ามาหาเราแบบไหน
  • เราไม่สามารถเทน้ำออกจากแก้วที่ว่างเปล่าได้ การดูแลตัวเองให้เต็มอิ่มก่อน จึงจะสามารถไปดูแลคนอื่นได้จริงๆ

ค่อยๆ เริ่มสร้างขอบเขตให้ตัวเองทีละนิด

ความกลัวนี้ไม่ได้แก้ได้ในวันเดียวหรอกนะ มันต้องใช้เวลาค่อยๆ ฝึกฝน

เริ่มจากการปฏิเสธในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก่อน เช่น ปฏิเสธอาหารที่ไม่อยากกิน หรือปฏิเสธนัดที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไร ให้ใจเราได้ค่อยๆ คุ้นชินกับความรู้สึกที่ว่า "ถึงเราปฏิเสธ โลกก็ไม่ได้แตกทลายลงมา"

เมื่อเธอเริ่มคุ้นเคยกับมัน เธอจะพบว่าคำปฏิเสธแบบสุภาพนี่แหละ คือเครื่องมือที่ช่วยปกป้องความสงบสุขในชีวิตได้อย่างดีเยี่ยมที่สุด ลองแวะไปอ่านเทคนิคดีๆ ต่อได้ที่ ศิลปะแห่งการปฏิเสธ นะ

เป็นกำลังใจให้เสมอ ค่อยๆ กอบกู้พื้นที่ของตัวเองกลับมานะ

เติมกำลังใจวันนี้

หยิบข้อความอ่อนโยนสำหรับวันนี้

ข้อความสั้น ๆ ที่หยิบอ่านได้ทันที ในวันที่อยากวางใจลงสักครู่

รับข้อความฮีลใจฟรี
ที่พักใจ - ผู้เขียนที่พักใจ

ที่พักใจ

ผู้เขียนContent Creator

เพื่อนคนหนึ่งที่เคยล้มและเข้าใจความเจ็บปวดของชีวิต ที่พักใจไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่ไลฟ์โค้ช แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่จะขอบอกว่า “พักก่อนได้นะ ไม่มีใครเร่ง” ในวันที่เหนื่อยและหมดไฟ

50+ บทความดูแลสุขภาพจิตGen Z Advocate
ติดตามได้ที่:เว็บไซต์FacebookInstagram
ดูเพิ่มเติมเกี่ยวกับที่พักใจ

บทความทั้งหมดเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงและการศึกษา มิได้มีวัตถุประสงค์ทางการแพทย์ หากเธอรู้สึกแย่ลง โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต

Share this article

แชร์บทความนี้

บทความที่เกี่ยวข้อง

ขอบเขตที่ดีช่วยให้เรายังอ่อนโยนกับ วันแม่และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ได้
Boundaries

ขอบเขตที่ดีช่วยให้เรายังอ่อนโยนกับ วันแม่และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ได้

ขอบเขตที่ดีช่วยให้เรายังอ่อนโยนกับ วันแม่และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ได้ เมื่อเดือนสิงหาคมเดินทางมาถึง ฟีดโซเชียลมีเดียมักจะเต็มไปด้วยภาพครอบครัวที่อบอุ่นและคำบอกรักแม่ที่ซาบซึ้ง สำหรับหลายคน นี่คือช่วง

อ่านต่อ
ทำไม สมองล้าจากงานและหน้าจอ ถึงทำให้การตั้งขอบเขตยากขึ้น
Boundaries

ทำไม สมองล้าจากงานและหน้าจอ ถึงทำให้การตั้งขอบเขตยากขึ้น

ทำไม สมองล้าจากงานและหน้าจอ ถึงทำให้การตั้งขอบเขตยากขึ้น “รู้ว่าควรปฏิเสธ แต่พอหัวหน้าสั่งมา ปากมันก็เผลอตอบตกลงไปแล้ว” เคยสังเกตไหมว่า ยิ่งเราทำงานเหนื่อยมากเท่าไหร่ เรายิ่งกลายเป็นคนที่ “ใจดีเกินไป”

อ่านต่อ
ประโยคตั้งขอบเขตเมื่อ ครึ่งปีแรกที่ไม่เป็นไปตามแผน ทำให้เราลำบากใจ
Boundaries

ประโยคตั้งขอบเขตเมื่อ ครึ่งปีแรกที่ไม่เป็นไปตามแผน ทำให้เราลำบากใจ

ประโยคตั้งขอบเขตเมื่อ ครึ่งปีแรกที่ไม่เป็นไปตามแผน ทำให้เราลำบากใจ “งานนี้ด่วนมาก ช่วยทำให้พี่หน่อยนะ” “เสาร์อาทิตย์นี้แวะมาออฟฟิศแป๊บเดียวได้ไหม?” เวลาที่เราเพิ่งผ่านการทบทวนผลงานครึ่งปีมาหมาดๆ แล้วพ

อ่านต่อ