Boundaries
อยากมีขอบเขตกับ ความกลัวว่าจะเปลี่ยนงานแล้วพลาด ไม่ได้แปลว่าเราใจร้าย
อยากมีขอบเขตกับ ความกลัวว่าจะเปลี่ยนงานแล้วพลาด ไม่ได้แปลว่าเราใจร้าย “เมื่อไหร่จะตัดสินใจสักที ถามใครต่อใครเยอะแยะ สุดท้ายก็ไม่กล้าออก” สำหรับคนที่กำลังสับสนเรื่องการย้ายงาน ความกลัวต่ออนาคต (Fear of
1 min read
อยากมีขอบเขตกับ ความกลัวว่าจะเปลี่ยนงานแล้วพลาด ไม่ได้แปลว่าเราใจร้าย
“เมื่อไหร่จะตัดสินใจสักที ถามใครต่อใครเยอะแยะ สุดท้ายก็ไม่กล้าออก”
สำหรับคนที่กำลังสับสนเรื่องการย้ายงาน ความกลัวต่ออนาคต (Fear of the Unknown) มักจะผลักดันให้เราวิ่งไปปรึกษาคนนั้นคนนี้เต็มไปหมด เราอยากได้คำยืนยันจากเพื่อน จากพ่อแม่ หรือจากรุ่นพี่ที่ทำงาน ว่า “เราตัดสินใจถูกแล้วนะ”
แต่ยิ่งเราถามมากเท่าไหร่ ข้อมูลและความคิดเห็นของคนอื่นก็ยิ่งตีกันจนสับสน และเมื่อถึงจุดหนึ่งที่เราอยากจะ “หยุดรับฟัง” และขอใช้เวลาอยู่กับตัวเองเงียบๆ อาการ ตั้งขอบเขต ความกลัวว่าจะเปลี่ยนงานแล้วพลาด จะทำให้เรารู้สึกผิด เราจะเริ่มโทษตัวเองว่า “นี่เราดื้อรั้นเกินไปหรือเปล่า?” “การที่เราไม่ฟังคำเตือนของคนอื่น แปลว่าเราเป็นคนอีโก้สูงหรือเปล่านะ?”
การตั้งขอบเขตกับ 'ความหวังดี' คือการปกป้องพื้นที่ชีวิต
เราอยากให้เธอมองเห็นความแตกต่างระหว่าง การเปิดใจรับฟัง กับ การถูกครอบงำ นะ
เวลาที่เราปรึกษาคนอื่น ทุกคนมักจะให้คำแนะนำผ่าน “แว่นตา” ของประสบการณ์ตัวเอง แม่ที่กลัวความลำบากก็จะเชียร์ให้อยู่ที่เดิม เพื่อนที่ชอบความท้าทายก็จะเชียร์ให้ออก เมื่อเรารับฟังข้อมูลที่ขัดแย้งกันมากๆ ความกลัวว่าจะตัดสินใจพลาดจะยิ่งทวีคูณ
ดังนั้น การที่เธอเลือกที่จะ ตั้งขอบเขต ความกลัวว่าจะเปลี่ยนงานแล้วพลาด ด้วยการบอกคนอื่นว่า “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะ แต่ช่วงนี้เราขอใช้เวลาคิดด้วยตัวเองก่อน” จึงไม่ใช่ความใจร้าย ไม่ใช่การปิดกั้น แต่มันคือการพยายาม “ปิดเสียงรบกวนภายนอก” เพื่อให้เธอได้ยิน “เสียงของตัวเอง” ชัดเจนขึ้นต่างหาก
3 เหตุผลที่ยืนยันว่า การ 'ปิดหู' ในบางเรื่องเป็นสิ่งที่ดี
ถ้าความรู้สึกผิดกำลังโจมตีเมื่อเธอพยายามจะตั้งขอบเขต ลองกอดความจริงเหล่านี้ไว้นะ:
- ไม่มีใครรู้จักชีวิตเรา ดีเท่าตัวเราเอง: คนอื่นอาจจะให้คำแนะนำที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตเขา แต่ชีวิตของเธอ เธอคือคนที่ต้องตื่นไปเผชิญหน้ากับงานนั้นทุกวัน สิทธิ์ในการตัดสินใจขั้นเด็ดขาดจึงเป็นของเธอคนเดียว
- ความผิดพลาด เป็นเรื่องธรรมดาของการเติบโต: ไม่ว่าเธอจะปรึกษาคนมาเป็นร้อยคน โอกาสที่ย้ายงานแล้วจะไม่เป็นไปตามที่คิด ก็ยังคงมีอยู่ดี การพยายามหาความมั่นใจ 100% จากคนอื่น จึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
- การใจดีกับตัวเอง คือการเคารพขีดจำกัด: เมื่อสมองรับข้อมูลไม่ไหวแล้ว การบอกเพื่อนว่า “ขอหยุดคุยเรื่องนี้สัก 2 วันนะ เราปวดหัวมากเลย” คือการดูแลสุขภาพจิตที่รับผิดชอบและเป็นผู้ใหญ่ที่สุด
เสียงที่สำคัญที่สุด คือเสียงของใจเธอเอง
อย่าให้ความหวังดีของใคร มาทำให้เธอไม่กล้าขีดเส้นเพื่อพักผ่อนเลยนะ อนุญาตให้ตัวเองได้อยู่เงียบๆ กับความสับสนดูบ้างนะ
ถ้า ตั้งขอบเขต ความกลัวว่าจะเปลี่ยนงานแล้วพลาด ยังทำให้ใจแกว่ง ลองแวะมาเติมเต็มประโยคยืนยันใจดี เพื่อมอบความกล้าหาญให้ตัวเอง และอนุญาตให้เธอได้ใช้เวลาตัดสินใจในจังหวะของตัวเองกันนะ
ที่พักใจ
ผู้เขียนContent Creatorเพื่อนคนหนึ่งที่เคยล้มและเข้าใจความเจ็บปวดของชีวิต ที่พักใจไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่ไลฟ์โค้ช แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่จะขอบอกว่า “พักก่อนได้นะ ไม่มีใครเร่ง” ในวันที่เหนื่อยและหมดไฟ
50+ บทความดูแลสุขภาพจิตGen Z Advocate
ดูเพิ่มเติมเกี่ยวกับที่พักใจบทความทั้งหมดเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงและการศึกษา มิได้มีวัตถุประสงค์ทางการแพทย์ หากเธอรู้สึกแย่ลง โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต
Boundaries
ประโยคตั้งขอบเขตเมื่อ การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง ทำให้เราลำบากใจ
ประโยคตั้งขอบเขตเมื่อ การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง ทำให้เราลำบากใจ “รู้นะว่าควรปฏิเสธ แต่ไม่รู้จะพูดยังไงให้เขาไม่เกลียดเรา” ความยากที่สุดของการหลุดพ้นจากวงจร “People Pleaser” ไม่ใช่การไม่รู้ว่าตัวเ
อ่านต่อ
Boundaries
ขอบเขตที่ดีช่วยให้เรายังอ่อนโยนกับ วันแม่และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ได้
ขอบเขตที่ดีช่วยให้เรายังอ่อนโยนกับ วันแม่และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ได้ เมื่อเดือนสิงหาคมเดินทางมาถึง ฟีดโซเชียลมีเดียมักจะเต็มไปด้วยภาพครอบครัวที่อบอุ่นและคำบอกรักแม่ที่ซาบซึ้ง สำหรับหลายคน นี่คือช่วง
อ่านต่อ
Boundaries
ทำไม สมองล้าจากงานและหน้าจอ ถึงทำให้การตั้งขอบเขตยากขึ้น
ทำไม สมองล้าจากงานและหน้าจอ ถึงทำให้การตั้งขอบเขตยากขึ้น “รู้ว่าควรปฏิเสธ แต่พอหัวหน้าสั่งมา ปากมันก็เผลอตอบตกลงไปแล้ว” เคยสังเกตไหมว่า ยิ่งเราทำงานเหนื่อยมากเท่าไหร่ เรายิ่งกลายเป็นคนที่ “ใจดีเกินไป”
อ่านต่อ