คุณค่าของเราไม่ได้หายไปเพราะ ความกลัวว่าจะทำได้ไม่ดีพอ

“ถ้างานนี้พลาด คงไม่มีใครเชื่อใจเราอีกแล้วแน่ๆ”

ความกดดันก่อนเริ่มโปรเจกต์สำคัญ หรือการก้าวขึ้นมารับผิดชอบงานที่ใหญ่ขึ้น มักจะพาเราไปพบกับเพื่อนเก่าที่ชื่อว่า “ความกลัว”

เรากลัวว่าจะทำให้คนอื่นผิดหวัง กลัวว่าเราจะทำไม่ได้ดีอย่างที่เขาคาดหวัง และเมื่อความกลัวเหล่านี้เกาะกินใจหนักเข้า อาการ รู้สึกไม่มีค่า ความกลัวว่าจะทำได้ไม่ดีพอ ก็จะเริ่มแทรกซึมเข้ามา ทำให้เราหลงลืมไปว่า “เราเคยทำสิ่งเจ๋งๆ มาแล้วตั้งกี่ครั้ง”

อย่าเอาความกังวลชั่วคราว มาลบคุณค่าถาวร

เวลาที่เรากลัวว่าจะทำพัง สมองของเราจะสร้างอุโมงค์การมองเห็นที่แคบลง (Tunnel Vision) ทำให้เรามองเห็นแต่ความเป็นไปได้ที่จะล้มเหลว เราเริ่มใช้ข้อบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ มาเป็นตัวตัดสินคุณค่าทั้งหมดของตัวเอง

แต่ความจริงแล้ว อาการ รู้สึกไม่มีค่า ความกลัวว่าจะทำได้ไม่ดีพอ ไม่ใช่บทสรุปของชีวิตเธอนะ มันเป็นเพียง “อารมณ์” ที่เกิดขึ้นชั่วคราวจากความตึงเครียด การที่เธอทำโปรเจกต์นี้พลาด หรือผลลัพธ์ไม่ออกมา 100% ตามหวัง มันไม่ได้แปลว่าตัวตนของเธอทั้งหมดจะสูญเสียคุณค่าไปด้วย

โอบกอดความกลัว แบบไม่ต้องกลัว

เรามักจะถูกสอนให้ต้อง “มั่นใจตลอดเวลา” แต่การพยายามฝืนมั่นใจทั้งที่ข้างในสั่นคลอน มักจะทำให้เราเหนื่อยกว่าเดิม

ลองเปลี่ยนเป็นอนุญาตให้ตัวเองรู้สึกกลัวได้บ้างไหม?

• ความกลัว = ความใส่ใจ: การที่เธอกลัวว่าจะทำได้ไม่ดีพอ นั่นแปลว่าเธอ “แคร์” งานนี้มากๆ คนที่ไม่แคร์อะไรเลยต่างหากที่ไม่เคยรู้สึกกลัวความผิดพลาด
• แยก 'ผลงาน' กับ 'ตัวเอง' ออกจากกัน: ต่อให้ผลงานจะออกมาแค่ 60 คะแนน แต่คุณค่าความเป็นมนุษย์ของเธอก็ยังคงเต็ม 100 เสมอนะ ความผิดพลาดมีไว้ให้เรียนรู้ ไม่ได้มีไว้เพื่อลดทอนคุณค่าในตัวเรา
• บอกตัวเองว่า 'เราทำดีที่สุดเท่าที่ทรัพยากรตอนนี้มีแล้ว': ในแต่ละวัน พลังงานและสถานการณ์รอบตัวเราไม่เหมือนกัน วันนี้ทำได้แค่นี้ ก็เก่งมากแล้วสำหรับวันนี้

เธอเก่งและมีคุณค่า ในแบบฉบับของเธอเอง

ไม่มีใครบนโลกที่ทำทุกอย่างได้สมบูรณ์แบบ การอนุญาตให้ตัวเองเป็นมนุษย์ธรรมดาที่ทำพลาดได้บ้าง จะช่วยให้เธอเบาใจลง และสามารถดึงศักยภาพที่แท้จริงออกมาใช้ได้ดีกว่าการกดดันตัวเองนะ

ถ้า รู้สึกไม่มีค่า ความกลัวว่าจะทำได้ไม่ดีพอ ยังคงกัดกินความมั่นใจ ลองแวะมาเติมเต็มถ้อยคำใจดีให้กับตัวเอง เพื่อยืนยันว่าเธอเก่งและมีค่าเสมอ ไม่ว่าผลลัพธ์ตรงหน้าจะเป็นอย่างไรก็ตาม