เครียดกับ เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน

เครียดกับ เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน

“คนอื่นเขาก็ทำงานหนักกันทั้งนั้น ทำไมเราถึงรู้สึกเหมือนจะตายให้ได้อยู่คนเดียว?”

ทุกเช้าวันจันทร์ เสียงนาฬิกาปลุกมักจะทำหน้าที่เหมือนสัญญาณเตือนภัยสงคราม เราลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งที่หน้าอก ขาเหมือนถูกถ่วงด้วยตะกั่ว และสมองก็พร่ำบอกแต่คำว่า “ไม่อยากไปเลย ไม่อยากไปเลย”

ในขณะที่เราฝืนลากสังขารไปอาบน้ำแต่งตัว เราก็มักจะถูกโจมตีซ้ำด้วยความรู้สึกผิด เราเริ่มเปรียบเทียบตัวเองกับเพื่อนร่วมงานที่ดูขยันขันแข็ง อาการ เครียดงาน เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน ทำให้เราตั้งคำถามกับตัวเองว่า “นี่เราเป็นคนเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อใช่ไหม?” “เรามันไม่อดทนเหมือนผู้ใหญ่ยุคก่อนๆ ใช่หรือเปล่า?”

ความรู้สึกไม่อยากไปทำงาน ไม่ใช่ความขี้เกียจ

เราอยากบอกเธอว่า อาการเกลียดวันจันทร์จนอยากจะร้องไห้ ไม่ใช่สัญญาณของความอ่อนแอ และไม่ใช่เรื่องที่ต้องมานั่งด่าตัวเองเลยนะ

เวลาที่เรา เครียดงาน เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน มันคือกลไกของ “สัญชาตญาณเอาตัวรอด” (Survival Instinct) ที่กำลังพยายามปกป้องเราจากสภาพแวดล้อมที่เป็นพิษ ร่างกายและจิตใจที่รับรู้ได้ถึงความเครียดจากการทำงานหนัก (Overwork) หรือการถูกเอาเปรียบ กำลังแผดเสียงร้องเตือนว่า “สถานที่นั้นมันอันตรายต่อสุขภาพจิตของเรานะ อย่าไปเลย”

การที่คนอื่นดูเหมือนทนได้ ไม่ได้แปลว่าสถานที่นั้นดี หรือแปลว่าเธอเป็นคนผิด บางทีคนอื่นอาจจะแค่มีวิธีซ่อนบาดแผลที่เก่งกว่า หรืออาจจะยังไม่ถึงขีดจำกัดของเขาก็เท่านั้นเอง

3 วิธีโอบกอดตัวเอง ในเช้าที่ใจพังทลาย

ในเช้าวันที่แค่ลุกจากเตียงก็ถือว่าเก่งแล้ว ลองใช้วิธีเหล่านี้เพื่อพยุงตัวเองผ่านวันอันโหดร้ายไปให้ได้นะ:

• อนุญาตให้วันจันทร์เป็นวันที่ 'แย่' ได้: เลิกพยายามบังคับให้ตัวเองต้อง Productive ตั้งแต่วันแรกของสัปดาห์ บอกตัวเองว่า “วันนี้เราจะไปทำงานเพื่อเอาตัวรอดให้จบวันก็พอ” การลดความคาดหวัง จะช่วยให้หายใจได้คล่องขึ้น
• อย่าด่าตัวเองซ้ำสอง: ร่างกายก็เหนื่อยพอแล้ว อย่าเอาคำว่า “ไม่อดทน” หรือ “ขี้เกียจ” มาโบยตีตัวเองเพิ่มเลยนะ การรู้สึกแย่กับงานที่ทำร้ายเรา เป็นปฏิกิริยาที่สมเหตุสมผลที่สุดแล้ว
• สร้าง 'รางวัลเล็กๆ' ไว้ที่ปลายทางของวัน: หาสิ่งที่ทำให้ใจฟูรอไว้หลังเลิกงาน เช่น การกินของอร่อยๆ การดูซีรีส์ตอนใหม่ หรือการได้นอนแช่น้ำอุ่นๆ เพื่อให้สมองมี “เป้าหมายแห่งความสุข” ให้ยึดเหนี่ยว

เสียงร้องไห้ของวันจันทร์ คือเข็มทิศบอกทาง

อย่าทำโทษตัวเองที่เกลียดเช้าวันทำงานเลยนะ แต่ให้ใช้ความรู้สึกนี้เป็นเครื่องเตือนใจว่า ถึงเวลาที่เราต้องเริ่มทบทวนสถานที่ที่เราอยู่แล้วหรือยัง

ถ้า เครียดงาน เช้าวันจันทร์ที่ไม่อยากลุกไปทำงาน เริ่มกลืนกินพลังงานชีวิตจนรอยยิ้มหายไป ลองมาทำแบบทดสอบเพื่อเช็กแบตเตอรี่ใจ และรับการเยียวยาอย่างเข้าใจ เพื่อให้เธอมีแรงก้าวผ่านวันอันหนักอึ้งนี้ไปได้อย่างปลอดภัยที่สุดนะ