ที่พักใจ — รวมบทความจิตวิทยาและการดูแลตัวเองที่เขียนมาเพื่อทุกคนที่มีความกังวลใจ
เราเชื่อว่า "ความเข้าใจ" คือก้าวแรกของการเยียวยา บทความของเราจึงไม่ได้เน้นเพียงแค่การบอกให้เธอ 'สู้ๆ' แต่เน้นการรับฟัง ยืนยันความรู้สึก และมอบเครื่องมือทางจิตวิทยาที่ทำได้จริง เพื่อให้วันนี้ของเธอเบาลงกว่าเดิมอีกนิด
เรานำทฤษฎีทางจิตวิทยามาถอดรหัสให้กลายเป็นเรื่องที่เข้าใจง่าย เหมาะกับไลฟ์สไตล์ของคนทำงานที่เวลาเป็นสิ่งมีค่า
ทุกตัวอักษรกลั่นกรองมาจากความเข้าใจในความเจ็บปวด เพราะเราเชื่อว่าไม่มีใครควรต้องแบกโลกทั้งใบไว้เพียงลำพัง
มากกว่าแค่แรงบันดาลใจ คือขั้นตอนเล็กๆ (Micro-steps) ที่เธอสามารถเริ่มทำได้ทันทีเพื่อให้สุขภาพจิตดีขึ้นอย่างยั่งยืน
10 บทความจากทั้งหมด 10 บทความ

ทำไม วันแม่และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ถึงทำให้ใจล้ากว่างานที่เห็น “งานหนักแค่ไหนก็ไม่เหนื่อยเท่าต้องกลับไปเจอหน้าครอบครัวช่วงเทศกาลเลย” หลายคนมักจะแซวตัวเองว่า ขอทำโอทีอยู่ที่ออฟฟิศดีกว่าต้องกลับไปร่วม

เครียดกับ ความรู้สึกผิดเวลาตั้งขอบเขต ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน “แค่นี้เอง ช่วยแม่หน่อยไม่ได้หรอ?” “ออฟฟิศเราอยู่กันแบบครอบครัวนะ ทำไมถึงรีบกลับล่ะ?” เวลาที่เราพยายามจะพูดคำว่า “ไม่” หรือพยายามปฏิเสธ

เครียดกับ ความเงียบก่อนนอนที่ทำให้คิดมาก ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน “คนอื่นเขาก็เครียดกันทั้งนั้นแหละ หลับๆ ไปเถอะ” หลายคนมักจะได้ยินคำพูดแนวนี้เวลาที่บ่นว่า นอนไม่หลับเพราะเครียดเรื่องงาน ยิ่งในสังคม

เช็กขอบเขตงานเมื่อ การพักที่ไม่ต้องพิสูจน์ว่าเรามีประโยชน์ เริ่มกินใจ “เสาร์อาทิตย์นี้จะไม่ทำอะไรเลย” เวลาที่เราปวารณาตัวว่าวันหยุดนี้จะเป็นโหมด “จำศีล” นอนเฉยๆ ไม่ทำตัวให้มีประโยชน์ใดๆ แต่พอผ่านไปได้

เครียดกับ การฟื้นแรงโดยไม่ต้องหายทันที ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน “ลางานไปพักตั้งหลายวันแล้ว ทำไมกลับมายังทำงานไม่ค่อยมีสมาธิอีกล่ะ?” เสียงบ่นพึมพำกับตัวเองหน้าจอคอมพิวเตอร์ มักจะเกิดขึ้นเมื่อเราคาดห

งานสำคัญ แต่ใจเราก็สำคัญในวันที่มี เป้าหมายกลางปีที่เริ่มกดดัน “KPI ไตรมาสหน้าต้องโตกว่านี้นะ” “ยอดขายครึ่งปีหลังต้องอัดฉีดให้เต็มที่” เสียงประกาศเป้าหมายจากห้องประชุมมักจะตามมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง

เช็กขอบเขตงานเมื่อ วันที่ต้องยืนยันคุณค่าของตัวเอง เริ่มกินใจ ช่วงเวลาประเมินผลงานกลางปี (Mid-year Review) ควรจะเป็นเพียงแค่กระบวนการเช็กความก้าวหน้าของการทำงาน แต่ทำไมสำหรับหลายๆ คน มันกลับกลายเป็นช่
เครียดกับ การทบทวนตัวเองแบบไม่ตัดสิน ได้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่อดทน เมื่อเดินทางเข้าสู่ช่วงกลางปี สิ่งที่มักจะตามมาคือธรรมเนียมการทำ Mid-year Check-in ไม่ว่าจะเป็นการประเมินจากหัวหน้า หรือแม้แต่การกลับมาเ

งานสำคัญ แต่ใจเราก็สำคัญในวันที่มี ความกลัวว่าเริ่มช้าเกินไป “ถ้าไม่ขยันตอนนี้ แล้วเมื่อไหร่จะสบาย” เสียงสะท้อนจากสังคมที่เราได้ยินมาตั้งแต่เด็ก มักจะผูกความมั่นคงของชีวิตไว้กับการทุ่มเททำงานหนัก แต่

เช็กขอบเขตงานเมื่อ เสียงรอบข้างที่บอกว่าต้องสำเร็จ เริ่มกินใจ เคยนั่งทำงานอยู่ดีๆ แล้วรู้สึกว่าก้อนความเครียดมันตีตื้นขึ้นมาในอกไหม ทั้งๆ ที่งานก็ไม่ได้หนักกว่าปกติ แต่มันกลับรู้สึกเหนื่อยล้าไปหมด ยิ่