ทำไม การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง ถึงทำให้เลือกทางไหนก็ไม่มั่นใจ “ถ้าเลือกทางนี้ พ่อแม่จะเสียใจไหมนะ?” “ถ้าย้ายสายงาน เพื่อนร่วมทีมจะลำบากหรือเปล่า?” ในทุกครั้งที่ยืนอยู่ตรงทางแยกของชีวิต และต้องตั

“ถ้าเลือกทางนี้ พ่อแม่จะเสียใจไหมนะ?” “ถ้าย้ายสายงาน เพื่อนร่วมทีมจะลำบากหรือเปล่า?”
ในทุกครั้งที่ยืนอยู่ตรงทางแยกของชีวิต และต้องตัดสินใจเลือกเส้นทางให้ตัวเอง หลายคนกลับพบว่า ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว ไม่ใช่คำถามที่ว่า “เราอยากได้อะไร?” แต่กลับเป็นคำถามที่ว่า “คนอื่นจะโอเคไหม?”
เราพยายามหาทางออกที่ประนีประนอมที่สุด ทางออกที่จะไม่ทำให้ใครเดือดร้อน จนบางครั้งเราก็ลืมไปเลยว่า ทางเลือกนั้นอาจจะกำลังทำร้ายตัวเราเองอยู่ อาการ ไม่รู้จะเลือกทางไหนดี การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง คือผลลัพธ์ของการที่เรายอมเสียสละจนกลายเป็น “คนแปลกหน้า” ในชีวิตของตัวเอง
การเป็นคนใจดีและห่วงใยความรู้สึกของคนรอบข้าง (People Pleaser) เป็นคุณสมบัติที่น่ารักนะ แต่เมื่อมันมีมากเกินไปจนเราเอา “ความคาดหวังของคนอื่น” มาเป็น “เข็มทิศ” ในการนำทางชีวิต ปัญหาก็จะเริ่มเกิด
เมื่อเราต้องตัดสินใจเรื่องใหญ่ๆ สมองของเราจะเริ่มประมวลผลความต้องการของทุกคนรอบตัว “แม่บอกให้เรียนหมอ” “สังคมบอกว่าสายเทคกำลังมา” พอข้อมูลเหล่านี้ตีกันมั่วไปหมด อาการ ไม่รู้จะเลือกทางไหนดี การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง จึงเกิดขึ้น เพราะไม่ว่าเราจะเลือกทางไหน มันก็ย่อมมี “ใครสักคน” ที่ไม่พอใจ และนั่นคือฝันร้ายที่สุดของคนที่เป็น People Pleaser
เราจึงเลือกที่จะหยุดนิ่ง ไม่กล้าตัดสินใจ เพราะกลัวว่าการเลือกของเราจะไปทำร้ายใครสักคน โดยลืมไปว่า การไม่เลือกอะไรเลย ก็คือการทำร้าย “ตัวเอง” อย่างเลือดเย็นที่สุด
ถ้าความใจดีกำลังทำให้เธอหลงทาง ลองดึงตัวเองกลับมาด้วยวิธีเหล่านี้นะ:
ลองจินตนาการว่า เธออยู่บนเกาะส่วนตัวที่ไม่มีใครรับรู้การกระทำของเธอ ไม่มีคนคอยชื่นชม ไม่มีคนคอยผิดหวัง ในสถานการณ์นั้น เธออยากจะทำอาชีพอะไร หรือใช้ชีวิตแบบไหน? คำตอบแวบแรกที่ผุดขึ้นมา มักจะเป็นความต้องการที่แท้จริงของเธอ
การตัดสินใจที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตเรา อาจจะทำให้คนรอบข้างผิดหวัง แต่อนุญาตให้เขาผิดหวังเถอะนะ เพราะนั่นเป็นอารมณ์ที่ “เขา” ต้องรับมือและเติบโต ไม่ใช่หน้าที่ที่เธอต้องคอยแบกรับ
การเริ่มเลือกตัวเองในเรื่องใหญ่ๆ อาจจะยากเกินไป ลองเริ่มจากเรื่องเล็กๆ ก่อน เช่น การเลือกร้านอาหารที่ตัวเองอยากกินจริงๆ โดยไม่ต้องถามความเห็นคนอื่น หรือการปฏิเสธคำชวนที่ไม่อยากไป การฝึกกล้ามเนื้อความ “เห็นแก่ตัวแบบพอดี” จะช่วยให้เรากล้าตัดสินใจเรื่องใหญ่ๆ ได้ดีขึ้น
อย่าปล่อยให้ความพยายามจะเป็นคนดีของทุกคน มาขโมยสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของชีวิตของเธอไปเลยนะ การเลือกทางที่ตัวเองมีความสุข ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่คือความรับผิดชอบขั้นพื้นฐานที่มนุษย์คนหนึ่งพึงมี
ถ้า ไม่รู้จะเลือกทางไหนดี การเป็นคนดีจนไม่มีที่ให้ตัวเอง ยังทำให้ใจสั่นไหว ลองแวะมาเปิดไพ่สำรวจพลังงานในใจ ដើម្បីให้สัญลักษณ์ช่วยดึงคำตอบที่ซ่อนอยู่ในหัวใจออกมา และเป็นกำลังใจให้เธอกล้าก้าวเดินในทางของตัวเองนะ
เพื่อนคนหนึ่งที่เคยล้มและเข้าใจความเจ็บปวดของชีวิต ที่พักใจไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่ไลฟ์โค้ช แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่จะขอบอกว่า “พักก่อนได้นะ ไม่มีใครเร่ง” ในวันที่เหนื่อยและหมดไฟ
บทความทั้งหมดเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงและการศึกษา มิได้มีวัตถุประสงค์ทางการแพทย์ หากเธอรู้สึกแย่ลง โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต

ถามใจตัวเองก่อนตัดสินใจเรื่อง สมองล้าจากงานและหน้าจอ “ย้ายสายงานไปเลยดีไหม?” “หรือควรกลับไปเรียนต่อดี?” เวลาที่เราตกอยู่ในสภาวะที่ ไม่รู้จะเลือกทางไหนดี การหาทางออกด้วยการเสิร์ชหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต

บางคำตอบของ สมองล้าจากงานและหน้าจอ อาจค่อยๆ ชัดขึ้นเอง “จะไปต่อทางไหนดี?” “งานนี้มันยังใช่สำหรับเราอยู่ไหม?” เวลาที่เราเผชิญหน้ากับทางแยกของชีวิต เรามักจะเร่งเร้าตัวเองให้รีบหาคำตอบให้เร็วที่สุด เราพ

ทบทวนตัวเองกลางปีไม่จำเป็นต้องเจ็บ เปลี่ยนคำถามจากผิดเป้าเป็นผ่านมา แล้วจะเห็นคุณค่าที่ซ่อนอยู่ในทุกความเพียร