ทำไม เสียงรอบข้างที่บอกว่าต้องสำเร็จ ถึงทำให้การตั้งขอบเขตยากขึ้น

“งานแค่นี้เอง ช่วยหน่อยนะ” “ทำไมกลับเร็วจัง ไม่อยากก้าวหน้าหรอ?”

ประโยคเหล่านี้มักจะทำให้เรากลืนไม่เข้าคายไม่ออกใจหนึ่งก็อยากจะปฏิเสธเพราะงานล้นมือและเหนื่อยจนร่างจะพังอยู่แล้ว แต่อีกใจก็กลัวว่าถ้าปฏิเสธไป เราจะกลายเป็นคนดูไม่เอาถ่าน ในโลกที่เชิดชูคนทำงานหนัก การ ตั้งขอบเขต เสียงรอบข้างที่บอกว่าต้องสำเร็จ ดูจะเป็นเรื่องที่ทำได้ยากเหลือเกิน

ถ้าเธอกำลังรู้สึกลำบากใจทุกครั้งที่ต้องพูดคำว่า “ไม่” เราอยากชวนมาทำความเข้าใจว่าทำไมการตั้งขอบเขตถึงกลายเป็นเรื่องยาก และมันไม่ใช่เพราะเธอเป็นคนหัวอ่อนเลยนะ

เสียงรอบข้าง ที่กลืนกินเสียงของตัวเรา

เราเติบโตมาในสังคมที่มักจะนำเอา “ความสำเร็จ” ไปผูกติดกับ “ความเสียสละ” คนที่ทำงานล่วงเวลา คนที่รับงานของทุกคนมาทำ มักจะถูกมองว่าเป็นคนเก่ง เป็นคนทุ่มเท ในขณะที่คนที่พยายามรักษาสมดุลชีวิต มักจะถูกตั้งคำถาม

เมื่อเราได้ยิน เสียงรอบข้างที่บอกว่าต้องสำเร็จ ซ้ำๆ สมองเราจะเริ่มสร้างสมการว่า การปฏิเสธ = การไม่รักความก้าวหน้า = การเป็นคนไม่เก่ง ความกลัวที่จะหลุดจากมาตรฐานความสำเร็จนี้แหละ ที่ทำให้เรายอมรับปากทำในสิ่งที่เกินกำลังตัวเอง ยอมให้คนอื่นล้ำเส้นเข้ามาในเวลาส่วนตัว เพียงเพื่อจะรักษาภาพลักษณ์ของ “คนเก่ง” เอาไว้

การตั้งขอบเขต ไม่ใช่การเห็นแก่ตัว

บ่อยครั้งที่เราเลือกจะทนเหนื่อยเพราะความรู้สึกผิด เรากลัวว่าจะทำให้เพื่อนร่วมงานผิดหวัง กลัวว่าเจ้านายจะไม่ปลื้ม แต่ความจริงที่น่าเจ็บปวดคือ เมื่อเราพยายามจะเป็นทุกอย่างให้ทุกคน เราจะเหลือพลังงานกลับมาดูแลตัวเองน้อยลงทุกที

การตั้งขอบเขต (Boundaries) ไม่ใช่การสร้างกำแพงเพื่อกีดกันคนอื่น แต่มันคือการขีดเส้นเพื่อให้รู้ว่า “จุดไหนคือจุดที่เรารับไหว” และ “จุดไหนคือจุดที่เราเริ่มจะแตกหัก” การรู้จักปฏิเสธในเวลาที่สมควร คือการรับผิดชอบต่อพลังงานของตัวเอง เพื่อให้เราสามารถรับผิดชอบงานที่สำคัญกว่าได้อย่างมีประสิทธิภาพต่างหาก

3 ขั้นตอนเล็กๆ สู่การปฏิเสธอย่างอ่อนโยน

ถ้าการพูดคำว่า “ไม่” มันยากเกินไป ลองเริ่มจากการตั้งขอบเขตด้วยวิธีเหล่านี้ดูนะ:

• ขอเวลาคิดก่อนตอบตกลง: แทนที่จะตอบตกลงทันทีตามสัญชาตญาณ ลองใช้ประโยคว่า “ขอเช็กตารางงานก่อนนะ เดี๋ยวมาให้คำตอบ” การซื้อเวลาจะช่วยให้เราประเมินกำลังตัวเองได้ดีขึ้น
• ปฏิเสธพร้อมเสนอทางเลือก: ถ้าไม่สามารถช่วยได้จริงๆ ลองพูดว่า “ตอนนี้งานล้นมือมากเลย ไม่น่าจะเสร็จทัน แต่ถ้าเป็นสัปดาห์หน้า น่าจะพอช่วยดูให้ได้นะ”
• อนุญาตให้คนอื่นไม่พอใจ: เราไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของทุกคนได้ การตั้งขอบเขตย่อมทำให้บางคนขัดใจ แต่มันแลกมากับการที่ใจเราไม่แตกสลาย ซึ่งเป็นเรื่องที่คุ้มค่ากว่ามาก

เสียงรอบข้างอาจจะดัง แต่เสียงของร่างกายและจิตใจที่กำลังร้องขอการพักผ่อน ก็สำคัญไม่แพ้กันเลยนะ

ถ้า ตั้งขอบเขต เสียงรอบข้างที่บอกว่าต้องสำเร็จ เริ่มทำให้ใจสั่นไหวและไม่เป็นตัวเอง ลองแวะมาทำแบบทดสอบเพื่อกลับมาเชื่อมต่อและยืนยันคุณค่าในตัวเองกันอีกครั้งนะ