ในวันที่มี การวางแผนออกจากงานโดยไม่เผาสะพาน เราก็ยังคู่ควรกับความอ่อนโยน

ในวันที่มี การวางแผนออกจากงานโดยไม่เผาสะพาน เราก็ยังคู่ควรกับความอ่อนโยน

“ถ้าเราออกไปตอนนี้ ทีมต้องลำบากแน่ๆ เรามันเป็นคนเห็นแก่ตัวจริงๆ”

ในช่วงเดือนสุดท้ายของการทำงาน หลังจากที่เรายื่นใบลาออกไปแล้ว บรรยากาศรอบตัวมักจะเปลี่ยนไป บางครั้งหัวหน้าอาจจะหมางเมิน เพื่อนร่วมงานอาจจะบ่นเรื่องงานที่จะมาตกที่พวกเขา หรือแม้แต่เราเองที่รู้สึกใจหายเมื่อต้องเดินจากสถานที่คุ้นเคย

ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ หลายคนมักจะเผลอลงโทษตัวเอง อาการ รู้สึกไม่มีค่า การวางแผนออกจากงานโดยไม่เผาสะพาน จะเริ่มก่อตัวขึ้น เราพยายามชดเชยความรู้สึกผิดด้วยการโหมเคลียร์งานแบบถวายชีวิต เรายอมตอบรับทุกคำขอร้อง เรายอมทำงานล่วงเวลาในสัปดาห์สุดท้าย เพียงเพื่ออยากให้ทุกคนจำเราในภาพลักษณ์ของ “คนดี” แต่การทำแบบนั้น ยิ่งทำให้จิตใจของเราแหลกสลายและสูญเสียคุณค่าในตัวเองลงไปทุกที

การบอกลาที่ยอดเยี่ยม ไม่จำเป็นต้องแลกมาด้วยการสละชีพ

เราอยากให้เธอค่อยๆ วางความคาดหวังที่จะ “ทำให้ทุกคนพอใจ” ลงก่อนนะ

การตั้งใจ วางแผนออกจากงานโดยไม่เผาสะพาน เป็นสิ่งที่ดีและแสดงถึงความเป็นมืออาชีพของเธอ แต่ “ความมืออาชีพ” ไม่ได้แปลว่าเธอต้องยอมก้มหัวให้ใครมาเอาเปรียบ อาการ รู้สึกไม่มีค่า การวางแผนออกจากงานโดยไม่เผาสะพาน มักจะเกิดขึ้นเพราะเราเอาคุณค่าของตัวเอง ไปผูกติดกับ “ความพึงพอใจของบริษัทเก่า” มากเกินไป

แต่ความจริงก็คือ การที่บริษัทขาดคน หรือการที่งานจะสะดุดหลังเธอออกไป มันคือรอยรั่วของระบบการจัดการในองค์กร ไม่ใช่ความล้มเหลวของเธอ การที่เธอเลือกเดินจากไปเพื่อรักษาสุขภาพจิตของตัวเอง คือการทำสิ่งที่ถูกต้องและสมควรได้รับการชื่นชมที่สุดแล้ว

3 วิธีโอบกอดตัวเอง ในช่วงเวลาของการจากลา

ในวันที่พยายามจะจบสวยๆ แต่กลับรู้สึกว่างเปล่าข้างใน ลองฮีลใจตัวเองด้วยวิธีเหล่านี้นะ:

• ขอบคุณตัวเอง ที่กล้าเลือกความสุข: การเดินออกจากคอมฟอร์ตโซน ต้องใช้ความกล้าหาญมหาศาล จงภูมิใจในความกล้าหาญนี้ของตัวเองนะ เธอไม่ได้เห็นแก่ตัว เธอแค่กำลังทำสิ่งที่ควรทำ
• อนุญาตให้คนอื่น 'ไม่เข้าใจ': ถ้าใครบางคนจะโกรธหรือตีความการลาออกของเธอในทางที่ผิด ปล่อยเขาไปเถอะนะ เธอไม่จำเป็นต้องไปแก้ตัวหรือพิสูจน์อะไรกับคนที่ไม่ได้พยายามจะเข้าใจเธอ
• ฉลองให้กับการเริ่มต้นใหม่: เปลี่ยนโฟกัสจากการ “ลาจากที่เก่า” มาเป็นการ “ต้อนรับสิ่งใหม่” ให้เวลากับตัวเองในการพักผ่อน และเตรียมความพร้อมสำหรับก้าวต่อไปที่สดใสกว่าเดิม

ไม่ว่าใครจะมองเธอแบบไหน เธอคือคนเก่งที่คู่ควรกับความรักเสมอ

การพับเก็บความทรงจำที่ขมขื่น และก้าวเดินต่อไปข้างหน้า คือของขวัญชิ้นใหญ่ที่สุดที่เธอจะมอบให้ตัวเองได้นะ

ถ้า รู้สึกไม่มีค่า การวางแผนออกจากงานโดยไม่เผาสะพาน ยังเป็นเงาตามตัว ลองแวะมาเติมเต็มถ้อยคำยืนยันใจดี เพื่อให้เสียงของความอ่อนโยน ได้โอบกอดและเยียวยาหัวใจของเธอในช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนผ่านนี้กันนะ