ทำไมถึงรู้สึกผิดตลอดเวลา

มีเสียงกระซิบที่ตามมาทุกที่ พักก็ผิด ทำงานก็ผิด ช้าก็ผิด เร็วก็ผิด เหมือนมีเข็มทิศอยู่ในอกที่ชี้ไปทางไหนก็ไม่ถูก เสียงนั้นไม่ได้เกิดจากความผิดจริง แต่เกิดจากสิ่งที่สะสมมาตั้งแต่เด็ก — คำว่า "ต้องขยัน" ที่ซ้ำซากจนกลายเป็นเสียงในหัว ความคาดหวังที่ปีนป่ายสูงขึ้นเรื่อยๆ และการเอาตัวเองไปวัดกับคนอื่นจนลืมไปว่าแต่ละคนเดินทางไม่เหมือนกัน

ความรู้สึกผิดไม่เท่ากับการทำผิด บางครั้งมันแค่ควันหลงจากกฎเก่าที่ไม่เคยมีใครถามว่าใครตั้ง

ถ้าวันนี้รู้สึกผิดที่ได้พัก ลองเตือนตัวเองเบาๆ ว่า เข็มทิ compass บานนั้น อาจชี้ผิดทางมานานแล้ว