ถามตัวเอง: แล้วยังไงต่อ?

เวลาเจอทางแยก เรามักถามว่าเลือกทางไหนดี แต่ลองเปลี่ยนคำถามดูสิ ว่าถ้าเลือกทางนี้แล้วยังไงต่อ เหมือนการมองแผนที่ไม่ใช่แค่จุดที่ยืนอยู่ แต่มองไปถึงสถานีถัดไป และสถานีถัดจากนั้น ว่าแต่ละทางจะพาเราไปไหน คำถามนี้ช่วยให้เห็นภาพที่ชัดขึ้น แทนที่จะติดอยู่แค่จะเลือกเรียนต่อหรือทำงาน ก็ลองคิดต่อว่าถ้าเรียนจบแล้วจะทำอะไร หรือถ้าทำงานไปสามปีจะอยู่ตรงไหน และที่สำคัญที่สุด มันช่วยให้เห็นว่าไม่ว่าจะเลือกทางไหน ชีวิตก็ไม่ได้ตันจริงๆ ทุกทางมีทางต่อ ถ้าเลือกแล้วไม่เป็นอย่างที่คิด ก็ปรับทิศทางใหม่ได้เสมอ ลองถามตัวเองซ้ำๆ ว่าแล้วยังไงต่อ จนกว่าจะรู้สึกว่าทางไหนใจพร้อมจะเดินมากกว่า ไม่ใช่ทางที่ดีกว่า แต่ทางที่เธอพร้อมจะเป็นเจ้าของมัน ทางแยกไม่ได้กำหนดจุดหมายปลายทาง แต่ละทางเป็นแค่เส้นทางที่แยกไปบนแผนที่เดียวกัน และทุกเส้นทางล้วนมีทางไปต่อ