หนีปัญหาบ้างก็ได้

มีบางวันที่ปัญหาทับถมเข้ามาเหมือนฝนตกหนักไม่ลดไม่เลิก แล้วสิ่งที่อยากทำมากที่สุดคือหนีไปให้ไกลที่สุด แต่กลับเถียงตัวเองว่าหนีไม่ได้ ต้องสู้ ทำใจแข็งๆ แล้วก็รู้สึกผิดที่อยากลี้ภัย

ลองลองนึกภาพว่าตัวเองเป็นต้นไม้ต้นหนึ่งในวันพายุ — ถ้ายืนเต๊ะแบน้ำท่วมไว้ตลอด รากจะขาด กิ่งจะหัก แต่ถ้ายอมก้มตัวลง หลบฝนสักพัก ให้ลมพัดผ่านไปก่อน แล้วค่อยตั้งตัวตรงขึ้นใหม่ ต้นไม้ต้นนั้นกลับมีโอกาสรอดและเติบโตต่อไป การถอยกลับไปพักในที่ร่มไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นการรวบรวมแรงเพื่อเผชิญวันที่ฟ้าสว่างขึ้น

หนีชั่วคราวไม่ใช่การทิ้งปัญหา แต่เป็นการเลือกเวลาที่พร้อมจะเดินฝ่าฝน

วันที่ยังไม่พร้อมเผชิญลมหนาว การหลบเข้าร่มไม่ผิด — ขอแค่อย่าลืมเดินออกไปเมื่อพายุผ่าน