อยู่คนเดียวเป็น = skill สำคัญ

หลายคนมองว่าการนั่งกินข้าวคนเดียวในร้านอาหารเป็นภาพที่น่าสงสาร แต่คนที่ทำได้อย่างสบายใจกำลังแสดงให้เห็นถึงทักษะที่คนส่วนใหญ่มองข้าม

การอยู่คนเดียวให้เป็นเหมือนการตีเหล็กให้เป็นดาบ มันคือกระบวนการเกลาขัดตัวเองจนรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร พึ่งตัวเองได้มากแค่ไหน และไม่ต้องการใครมาเติมเต็มช่องว่างที่ยังไม่ได้เติมด้วยตัวเอง คนที่อยู่คนเดียวได้จะเลือกความสัมพันธ์เพราะอยากมี ไม่ใช่เพราะกลัวการไม่มี ในขณะที่คนที่ไม่เคยอยู่คนเดียวมักคว้าคนมาไว้ข้างๆ เพียงเพื่อไม่ให้เงาของตัวเองปรากฏ การตีเหล็กเจ็บนิดหน่อย แต่ผลลัพธ์คือดาบที่คมและแข็งแกร่ง

ไม่ต้องกลัวที่จะเริ่มตีเหล็กของตัวเอง ทุกคนสามารถฝึกได้

คนที่อยู่คนเดียวเป็นไม่ได้อ่อนแอ แต่เป็นดาบที่ผ่านการเกลาขัดจนพร้อมลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง