เชื่อในตัวเอง

มีต้นไม้ต้นหนึ่งที่ทุกคนมองเห็นว่ามันเติบโตสวยงาม แต่รากของมันกลับสั่นอยู่ใต้ดิน ไม่กล้าดูดน้ำ ไม่กล้ายึดดิน ทั้งที่แสงแดดและฝนพร้อมอยู่แล้ว การเชื่อในตัวเองไม่ได้หมายถึงการต้องรู้สึกว่าตัวเองเก่งที่สุดในโลก แต่เป็นการยอมรับว่าเคยผ่านพายุมาแล้ว และยังยืนอยู่

ลองนับดูสิ กี่ครั้งที่คิดว่าจะทนไม่ได้แล้ว แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้ กี่ครั้งที่ล้มแล้วลุกขึ้นใหม่โดยไม่มีใครเห็น ทุกครั้งที่ฝ่าวันที่ยากลำบากมาได้ มันคือรากที่ชอนไชลึกขึ้น แม้จะไม่เคยสังเกต

ต้นไม้ต้นนั้นไม่ต้องรู้ว่าตัวเองสวย มันแค่ต้องยอมดูดน้ำ แล้วมันจะเติบโตเอง