ฉลองความสำเร็จเล็กๆ

เคยสังเกตมั้ยว่าเรามักเก็บดอกไม้ฉลองไว้แต่ให้วันที่ยิ่งใหญ่ จบปริญญา ได้งานใหม่ แต่งงาน แต่ไม่เคยมีใครเอ่ยปากฉลองวันที่ลุกออกจากเตียงทั้งที่ทุกเส้นใยอยากนอนต่อ

ลองจินตนาการว่าชีวิตคือบ้านหลังหนึ่ง ความสำเร็จใหญ่เป็นเสาหลัก ส่วนสิ่งเล็กๆ ที่ทำได้ทุกวันคืออิฐที่เรียงเนื่องกัน อิฐก้อนเดียวดูไร้ความหมาย แต่ขามันไปบ้านก็ไม่มีผนัง การทำงานเสร็จทันเดดไลน์ การกลืนน้ำลายตอนโกรธแทนที่จะพูดคำไม่ดี การเลือกดื่มน้ำแทนกาแฟตอนดึก ทั้งหมดคืออิฐที่ก่อตัวเป็นตัวตนของเรา และเมื่ออิฐแต่ละก้อนไม่เคยได้รับการเห็นคุณค่า สมองก็จดจำว่ามันไม่สำคัญ จนในที่สุดเราก็หยุดวางมันลง

วันนี้ลองหยิบอิฐก้อนหนึ่งขึ้นมาดู สักคำว่า "เก่งมาก" ให้ตัวเอง ไม่ต้องรอใครมาฉลอง

เพราะบ้านที่แข็งแรงที่สุด ไม่ได้สร้างจากเสาหลัก แต่จากอิฐก้อนเล็กที่ถูกวางลงด้วยความตั้งใจทุกวัน