เฉลิมฉลองชัยชนะเล็กๆ
เรามักรอให้ถึงวันที่ได้รับรางวัลใหญ่ถึงจะยินดีกับตัวเอง รอจนมีบ้าน รอจนได้เลื่อนตำแหน่ง รอจนน้ำหนักลดถึงเป้า ทั้งที่ทุกวันที่ผ่านมาเต็มไปด้วยชัยชนะเล็กๆ ที่เรามองข้ามไปเฉยๆ
ลองจินตนาการว่าชีวิตเป็นเส้นทางบนภูเขา ถ้ามองแต่ยอดเขาจะรู้สึกไกลเหลือเกิน แต่ถ้ามองทีละก้าว ทุกย่างก้าวคือการเคลื่อนตัวขึ้นไปอีกนิด การตื่นได้ตรงเวลา การกล้าปฏิเสธงานที่ไม่ใช่ การเดินเล่นสิบนาทีทั้งที่ไม่อยากขยับ สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก แต่เป็นฟืนที่เติมไฟให้เราเดินฝ่าวันที่ท้อแท้ต่อไปได้ เมื่อสมองรับรู้ว่าสิ่งที่ทำได้รับการยอมรับ มันจะสร้างแรงจูงใจให้เราก้าวเดินต่อโดยไม่ต้องบังคับ
วันนี้ลองหยุดสักครู่ แล้วถามตัวเองว่าทำอะไรได้ดีกว่าเมื่อวาน ไม่ต้องยิ่งใหญ่ แล้วยิ้มให้มันสักที
ทุกก้าวบนภูเขาไม่ได้พาไปถึงยอด แต่ทุกก้าวพาเราขึ้นไปสูงกว่าเมื่อวาน
ชวนเธอสะท้อนใจ (Reflection Guide)
บันทึกสั้นๆ นี้อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ หลังจากอ่านจบแล้ว เราอยากชวนเธอให้ลองใช้เวลาสัก 1-2 นาที กลับมาสำรวจความรู้สึกของตัวเองผ่านคำถามเหล่านี้ดูนะ:
- •วันนี้มีเรื่องอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกขอบเธอตัวเองบ้าง? (แม้จะเป็นเรื่องเล็กๆ อย่างการตื่นมาอาบน้ำ หรือการดื่มน้ำให้ครบ 8 แก้ว)
- •ความกังวลที่เธอกำลังแบกไว้ในตอนนี้ มีเรื่องไหนที่เธอพอจะ "อนุญาตให้ตัวเองวางลง" ได้ชั่วคราวสักพักมั้ย?
- •หากวันพรุ่งนี้เป็นวันที่โลกใจดีกับเธอที่สุด เธออยากจะพูดอะไรกับตัวเองในกระจกเป็นคำแรก?
การเขียนคำตอบลงในสมุดบันทึกหรือแค่คิดในใจ ก็ช่วยให้สมองและใจของเธอได้รับการเยียวยาแล้วนะ