ทุกการเปลี่ยนแปลงเริ่มจากก้าวแรก

มองไปที่เป้าหมายแล้วรู้สึกว่ามันไกลเกินเอื้อม เหมือนยืนอยู่ตรงนี้แล้วต้องกระโดดข้ามภูเขา แต่ความจริงคือ ไม่มีใครข้ามภูเขาด้วยการกระโดดครั้งเดียวหรอก

ลองลองนึกภาพว่ายืนอยู่ในความมืดก่อนรุ่งอรุณ ท้องฟ้ายังมืดสนิท ดาวเริ่มจางหายไปทีละดวง แล้วแสงแรกก็แทรกผ่านขอบฟ้าออกมาเพียงเส้นเล็กๆ เส้นเดียว มันไม่ได้สว่างทันที ไม่ได้เปลี่ยนความมืดให้กลายเป็นแสงสว่างในพริบตา แต่มันคือจุดเริ่มต้น ก้าวแรกของการเปลี่ยนแปลงก็เหมือนกัน ไม่ต้องใหญ่โต ไม่ต้องน่าทึ่ง แค่เปิดแอปเรียนภาษาห้านาที แค่เขียน resume หนึ่งบรรทัด แค่ลุกจากเตียงในวันที่ไม่อยากลุก แสงแรกนั้นไม่ได้สว่างไสว แต่มันพอที่จะให้ตัวเองเห็นทางเดินไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่ง

วันนี้ ก้าวแรกของตัวเองคืออะไรก็ได้ที่ทำให้ขยับจากที่เดิมแม้แค่นิดเดียว

แสงแรกของรุ่งอรุณไม่เคยสัญญาว่าจะสว่างทันที แต่มันสัญญาว่าความมืดจะไม่อยู่ตลอดไป