เราเลือกเส้นทางของตัวเองได้
บางครั้งรู้สึกเหมือนชีวิตเราไม่ใช่ของเรา
เดินตามทางที่พ่อแม่วาง ทำตามที่สังคมคาดหวัง เป็นไปตามที่คนอื่นอยากให้เป็น
แล้ววันหนึ่ง ตื่นขึ้นมาแล้วนึกว่า
"นี่คือชีวิตที่ฉันอยากใช้จริงๆ เหรอ?"
อยากบอกว่า...
เธอมีสิทธิ์เลือก
เลือกว่าจะเดินทางไหน เลือกว่าจะเป็นใคร เลือกว่าจะใช้ชีวิตยังไง
ถึงแม้จะ:
- ไม่ตรงกับที่พ่อแม่อยาก
- ไม่เหมือนกับเพื่อน
- ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคม
นี่คือชีวิตของเธอ
ไม่ใช่ของพ่อแม่ ไม่ใช่ของเพื่อน ไม่ใช่ของสังคม
การเลือกเดินทางของตัวเอง ไม่ได้หมายความว่า เห็นแก่ตัว
มันหมายความว่า เรารับผิดชอบชีวิตของตัวเอง
บางทีทางที่เราเดินไม่มีแผนที่ บางทีมันจะยาก จะเหงา
แต่อย่างน้อย มันก็เป็นทางของเรา
และนั่นก็มีค่ามากพอแล้ว
แวะมาที่พักใจเพื่อพักใจกันได้นะ
ชวนเธอสะท้อนใจ (Reflection Guide)
บันทึกสั้นๆ นี้อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ หลังจากอ่านจบแล้ว เราอยากชวนเธอให้ลองใช้เวลาสัก 1-2 นาที กลับมาสำรวจความรู้สึกของตัวเองผ่านคำถามเหล่านี้ดูนะ:
- •วันนี้มีเรื่องอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกขอบคุณตัวเองบ้าง? (แม้จะเป็นเรื่องเล็กๆ อย่างการตื่นมาอาบน้ำ หรือการดื่มน้ำให้ครบ 8 แก้ว)
- •ความกังวลที่เธอกำลังแบกไว้ในตอนนี้ มีเรื่องไหนที่เธอพอจะ "อนุญาตให้ตัวเองวางลง" ได้ชั่วคราวสักพักมั้ย?
- •หากวันพรุ่งนี้เป็นวันที่โลกใจดีกับเธอที่สุด เธออยากจะพูดอะไรกับตัวเองในกระจกเป็นคำแรก?
การเขียนคำตอบลงในสมุดบันทึกหรือแค่คิดในใจ ก็ช่วยให้สมองและใจของเธอได้รับการเยียวยาแล้วนะ