ทำไมถึงเปรียบเทียบ Social Media

ลองลองนึกภาพว่ากำลังเดินผ่านหน้าต่างโชว์รูมของร้านหรูที่สุดในเมือง ทุกบานกระจกเรียบเกลี้ยง แสงไฟส่องประกาย ของทุกชิ้นจัดวางอย่างพิถีพิถัน นั่นคือสิ่งที่เห็นตอน scroll โซเชียล — วิวที่ผ่านการเกลาขัดจนเงางาม ไม่มีฝุ่น ไม่มีรอย ไม่มีความยุ่งเหยิงของชีวิตจริงเลยสักนิด

แต่ความจริงคือ หลังฉากโชว์รูมนั้นมีห้องเก็บของที่รกทะเละ มีกล่องที่ยังไม่ได้แกะ มีวันที่ท้อแท้และหมดแรง เพียงแต่ไม่มีใครถ่ายรูปมุมนั้น สมองถูกสอนมาให้เทียบตัวเองกับคนรอบข้างเพื่อรับรู้ว่าอยู่ตรงไหนในโลกใบนี้ เป็นสัญชาตญาณที่เคยช่วยมนุษย์รอด แต่ในยุคที่ algorithm คัดสรรแต่ภาพที่สวยที่สุดมาให้เห็น สัญชาตญาณนั้นกลับกลายเป็นน้ำตาลที่ละลายอยู่ในทุกการ scroll

คราวหน้าที่รู้สึกว่าชีวิตตัวเองไม่ดีพอ ลองเตือนตัวเองเบาๆ ว่ากำลังเอาห้องเก็บของของตัวเองไปเทียบกับหน้าต่างโชว์รูมของใคร

เพราะทุกคนมีห้องที่รกเหมือนกัน แค่ไม่ได้เปิดให้ใครเห็น