เปรียบเทียบกับตัวเองเมื่อวาน

แทนที่จะเอาชีวิตตัวเองไปวางเทียบกับคนอื่น ลองหันกลับมามองตัวเองเมื่อวานดูบ้าง ถามตัวเองแค่ว่าวันนี้เราดีขึ้นกว่าเมื่อวานมั้ย ไม่ต้องดีขึ้นมาก แค่นิดเดียวก็นับ

ลองจินตนาการว่าการเติบโตเปรียบเหมือนการปีนป่ายขึ้นไปบนภูเขา คนอื่นอาจเริ่มต้นจากจุดที่สูงกว่า มีเชือกนำทาง มีอุปกรณ์ที่ดีกว่า แต่เราไม่มีทางรู้หรอกว่าเขาเริ่มจากไหน สิ่งเดียวที่เราวัดได้ชัดคือระยะทางที่เราเองเดินฝ่ามาตั้งแต่เมื่อวาน เมื่อวานอาจนอนไม่หลับเลย วันนี้หลับได้สักชั่วโมงก็นับว่าก้าวหน้าแล้ว เมื่อวานไม่อยากลุกจากเตียง วันนี้ลุกได้แล้วก็เป็นชัยชนะของเราเอง

วันละนิด สัปดาห์ละน้อย พอถอยหลังมาดูทั้งเดือน ระยะทางที่เดินผ่านมาจะยาวกว่าที่คิด

การแข่งขันที่ชนะได้จริงไม่ใช่การชนะคนอื่น แต่เป็นการเห็นว่าตัวเองก้าวไกลกว่าเมื่อวานแล้ว