ไม่ต้องโทษตัวเองที่ยังไม่เริ่ม

วันที่หกมกราคมแล้ว เห็นคนอื่นเริ่มออกกำลังกาย เริ่มอ่านหนังสือ มีแผนชัดเจน ส่วนเรายังนอนดูซีรีส์อยู่เหมือนเดิม มองตัวเองแล้วรู้สึกผิด ทำไมคนอื่นเริ่มได้ แต่เรายังไม่มีแรง

ลองจินตนาการว่าพลังงานของแต่ละคนเป็นเหมือนแบตเตอรี่ที่มีความจุไม่เท่ากัน บางคนตื่นขึ้นมาด้วยแบตเตอรี่เต็มแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ส่วนบางคนตื่นมาด้วยยี่สิบเปอร์เซ็นต์เพราะใช้พลังงานไปกับสิ่งที่มองไม่เห็นมาทั้งปี การโทษตัวเองที่ยังไม่เริ่มจึงเหมือนการตำหนิโทรศัพท์ที่แบตเตอรี่หมดว่าทำไมไม่ทำงาน ทั้งที่ความจริงคือมันแค่ต้องชาร์จ การพักผ่อน การดูซีรีส์ การให้เวลาตัวเองได้ไม่ทำอะไร ทั้งหมดนี้คือการชาร์จแบตเตอรี่ ไม่ใช่การเสียเวลา

เมื่อไหร่ที่พลังงานกลับมาพอ ตัวเองจะลุกขึ้นมาเองโดยไม่ต้องใครดัน

โทรศัพท์ที่กำลังชาร์จอยู่ไม่ได้เสีย มันแค่กำลังเตรียมพลังเพื่อทำงานต่อไป