ไม่ต้องโทษตัวเองที่ยังไม่เริ่ม
วันที่ 6 มกราคมแล้ว เห็นคนอื่นโพสต์ว่าเริ่มออกกำลังกายแล้ว เริ่มอ่านหนังสือแล้ว แล้วเรา... ยังนอนดูซีรีส์อยู่
พอมองตัวเอง ก็เริ่มรู้สึกผิด "ทำไมคนอื่นเริ่มได้ เราเริ่มไม่ได้"
อยากบอกว่า ไม่ต้องเร่งรีบนะ
ทุกคนมีจุดเริ่มต้นไม่เหมือนกัน ทุกคนมีพลังงานไม่เท่ากัน
บางคนอาจจะพร้อมแล้วตั้งแต่วันที่ 1 แต่บางคนอาจจะต้องการเวลาพักผ่อนก่อน
และนั่นก็ ไม่ได้ผิด
การที่ยังไม่เริ่ม ไม่ได้แปลว่าขี้เกียจ บางทีใจเรายังไม่พร้อม บางทีร่างกายยังต้องการพัก
ถ้าวันนี้ยังอยากพักต่อ ก็พักไปเลยนะ ถ้าวันนี้พร้อมแล้ว ก็เริ่มได้เลย
เธอมีสิทธิ์เริ่มตอนที่พร้อม
ไม่ต้องแข่งกับใคร ไม่ต้องเร่งตามใคร
เดินไปตามจังหวะของตัวเอง ช้าหรือเร็ว ก็เดินต่อไปได้เหมือนกัน
แวะมาที่พักใจเพื่อพักใจกันได้นะ
ชวนเธอสะท้อนใจ (Reflection Guide)
บันทึกสั้นๆ นี้อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ หลังจากอ่านจบแล้ว เราอยากชวนเธอให้ลองใช้เวลาสัก 1-2 นาที กลับมาสำรวจความรู้สึกของตัวเองผ่านคำถามเหล่านี้ดูนะ:
- •วันนี้มีเรื่องอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกขอบคุณตัวเองบ้าง? (แม้จะเป็นเรื่องเล็กๆ อย่างการตื่นมาอาบน้ำ หรือการดื่มน้ำให้ครบ 8 แก้ว)
- •ความกังวลที่เธอกำลังแบกไว้ในตอนนี้ มีเรื่องไหนที่เธอพอจะ "อนุญาตให้ตัวเองวางลง" ได้ชั่วคราวสักพักมั้ย?
- •หากวันพรุ่งนี้เป็นวันที่โลกใจดีกับเธอที่สุด เธออยากจะพูดอะไรกับตัวเองในกระจกเป็นคำแรก?
การเขียนคำตอบลงในสมุดบันทึกหรือแค่คิดในใจ ก็ช่วยให้สมองและใจของเธอได้รับการเยียวยาแล้วนะ