ความล้มเหลวคือครู

มักมองความล้มเหลวเหมือนมันเป็นศัตรูที่มาทำลายทุกอย่าง แต่ถ้าลองเปลี่ยนมุมมอง มันอาจจะไม่ใช่ศัตรู แต่เป็นครูที่เข้มงวดที่สุดที่เคยเจอ

ลองลองนึกภาพว่าชีวิตเป็นเหมือนการเกลาขัดเพชร เมื่อวันแรกมันเป็นแค่ก้อนหินธรรมดาที่ดูไม่มีค่า ต้องผ่านการสึกกร่อน การเจียระไน การถูกขัดด้วยแรงกดดันสูงๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า กว่าจะเกิดเป็นเหลี่ยมมุมที่สะท้อนแสงได้ ความล้มเหลวก็เช่นนั้น ทุกครั้งที่ผิดพลาดคือรอยขัดอีกหนึ่งรอยที่เกลาให้เรียบเนียนขึ้น สอนให้รู้ว่าอะไรใช้ไม่ได้ อะไรต้องปรับ อะไรคือขอบเขตของตัวเอง ความสำเร็จมอบความภูมิใจ แต่ความล้มเหลวต่างหากที่มอบความเข้าใจ

ถ้าวันนี้เพิ่งผ่านการถูกเกลาขัด อย่าเพิ่งโกรธกระบวนการนั้น

ก้อนหินที่ผ่านการเกลาขัดมากที่สุด มักเป็นเพชรที่สะท้อนแสงสวยที่สุด