ล้มแล้วลุกไม่ทันก็ได้
ล้มแล้ว
บางคนลุกทันที บางคนใช้เวลานาน
และนั่นก็ไม่เป็นไร
เราชอบเปรียบเทียบ
"คนอื่นล้มแล้วลุกเลย ทำไมเราลุกไม่ได้" "คนอื่นฟื้นตัวเร็ว ทำไมเรายังไม่หาย"
แต่ลืมไปว่า
ทุกคนล้มไม่เหมือนกัน
บางคนล้มจากความสูง 1 เมตร บางคนล้มจากความสูง 10 เมตร
บางคนล้มบนพื้นอ่อน บางคนล้มบนพื้นแข็ง
แน่นอนว่าเวลาที่ใช้ลุกจะไม่เหมือนกัน
ไม่ต้องเปรียบเทียบ ไม่ต้องรีบลุก
ให้เวลาตัวเองพอ
บางทีต้องนอนพักสักพัก บางทีต้องคลานก่อน บางทีต้องพิงกำแพง
ไม่เป็นไร
สำคัญคือ สุดท้ายเราลุกได้
ช้าหรือเร็ว ก็ลุกได้เหมือนกัน
วันนี้ถ้ายังลุกไม่ได้ ไม่ต้องรีบ
ลุกเมื่อพร้อม
แวะมาที่พักใจเพื่อพักใจกันได้นะ
ชวนเธอสะท้อนใจ (Reflection Guide)
บันทึกสั้นๆ นี้อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ หลังจากอ่านจบแล้ว เราอยากชวนเธอให้ลองใช้เวลาสัก 1-2 นาที กลับมาสำรวจความรู้สึกของตัวเองผ่านคำถามเหล่านี้ดูนะ:
- •วันนี้มีเรื่องอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกขอบคุณตัวเองบ้าง? (แม้จะเป็นเรื่องเล็กๆ อย่างการตื่นมาอาบน้ำ หรือการดื่มน้ำให้ครบ 8 แก้ว)
- •ความกังวลที่เธอกำลังแบกไว้ในตอนนี้ มีเรื่องไหนที่เธอพอจะ "อนุญาตให้ตัวเองวางลง" ได้ชั่วคราวสักพักมั้ย?
- •หากวันพรุ่งนี้เป็นวันที่โลกใจดีกับเธอที่สุด เธออยากจะพูดอะไรกับตัวเองในกระจกเป็นคำแรก?
การเขียนคำตอบลงในสมุดบันทึกหรือแค่คิดในใจ ก็ช่วยให้สมองและใจของเธอได้รับการเยียวยาแล้วนะ