ทำไมตัวเองถึงกลัวการเปลี่ยน

มีหลายครั้งที่รู้ว่าต้องเปลี่ยนแล้ว ทุกอย่างรอบตัวบอกว่านี่ไม่ใช่ทางที่ใช่ แต่ก็ยังยืนอยู่ที่เดิม ไม่ใช่เพราะไม่อยากเปลี่ยน แต่เพราะกลัว

ลองลองนึกภาพว่าเป็นลำธารที่ไหลอยู่ในหุบเขาคุ้นเคย รู้ทุกโขดหิน รู้ทุกสิ่งที่ขวางทาง วันหนึ่งกระแสน้ำพาไปใกล้ปากแม่น้ำที่จะไหลลงสู่ทะเล แทนที่จะตื่นเต้น กลับหวาดกลัว เพราะทะเลคือสิ่งที่ไม่รู้จัก กว้างใหญ่ ไม่มีขอบเขต สมองของตัวเองถูกออกแบบมาให้ระแวงสิ่งใหม่ เพราะในอดีตสิ่งที่ไม่คุ้นเคยอาจหมายถึงอันตราย แต่ความจริงคือ การไหลอยู่ในหุบเขาเดิมตลอดไปก็มีความเสี่ยงเหมือนกัน น้ำจะเน่าเื่ยง ไม่เติบโต ไม่พบกับอะไรใหม่ ความเสี่ยงของการไม่เปลี่ยนนั้นเงียบกว่า แต่ไม่ได้น้อยกว่า

กลัวได้นะ แต่อย่าให้ความกลัวเป็นเขื่อนกั้นจากทะเลที่รออยู่

ทะเลไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ลำธารคิด มันคือที่ที่น้ำทุกหยดได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่งที่กว้างใหญ่กว่าเดิม