ทำไมตัวเองถึงกลัวความรู้สึก

มีอะไรหลายอย่างที่ไม่กล้ารู้สึก เจ็บก็เลี่ยง เศร้าก็กลั้นไว้ โกรธก็กลืน ราวกับว่าถ้าปล่อยให้ความรู้สึกออกมาสักอย่าง มันจะท่วมท้นจนควบคุมไม่ได้ แล้วก็มีเสียงจากข้างนอกที่สอนให้เก็บ ให้เข้มแข็ง ให้อย่าร้องไห้

ลองลองนึกภาพว่าความรู้สึกเป็นเหมือนน้ำในแม่น้ำ — ถ้าปล่อยให้ไหลตามธรรมชาติ มันจะพัดพาตะกอนผ่านไปเรื่อยๆ น้ำใสและสะอาด แต่ถ้ากั้นเขื่อนเอาไว้ กักเก็บไว้นานๆ น้ำจะขุ่น น้ำจะท้วม แล้ววันหนึ่งเขื่อนจะแตก ความรู้สึกที่สะสมมาทั้งหมดจะทะลักออกมาในจังหวะที่เผลอ กลัวความรู้สึกไม่ใช่เพราะมันอันตราย แต่เพราะไม่เคยมีใครสอนให้รู้จักนั่งริมฝั่งแล้วดูน้ำไหลผ่าน

ความรู้สึกไม่ใช่ศัตรูที่ต้องกั้นเขื่อน แต่เป็นกระแสน้ำที่ต้องปล่อยให้ไหลผ่าน

น้ำที่ปล่อยไหลจะใสเสมอ ส่วนน้ำที่กักไว้ กี่วันกี่คืนก็ยังขุ่น