ทำไมถึงกลัวความเงียบ

หลายคนเปิดทีวีทิ้งไว้ตลอด เสียบหูฟังตลอด หยิบมือถือขึ้นมาจับทันทีที่เงียบ ราวกับความเงียบเป็นสัตว์ร้ายที่ต้องหนีให้ไกลที่สุด

สัตว์ร้ายตัวนั้นไม่ใช่เสียงรอบข้าง แต่เป็นเสียงในหัวใจตัวเองที่กลัวจะได้ยิน สมองที่คุ้นเคยกับกระแสสิ่งเร้าไม่เคยได้พัก ความรู้สึกที่สะสมมานานถูกเก็บไว้ใต้ผืนน้ำแข็งเพราะกลัวว่าพอละลายจะท่วม และความกลัวการอยู่คนเดียวก่อตัวเป็นกำแพงที่ขวางความเงียบไว้ แต่ผืนน้ำแข็งนั้นไม่ได้ปกป้องอะไร มันแค่ทำให้มองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ข้างใต้

ลองถอดหูฟังออกสักนาที แล้วมองว่าใต้ผืนน้ำแข็งนั้นมีอะไรรออยู่

บางทีสิ่งที่กลัวที่สุด คือสิ่งที่ต้องการเผชิญมากที่สุด