ความอ่อนโยนคือพลัง

โตมากับภาพจำที่ว่าพลังต้องมาพร้อมความแข็งกร้าว ดัง เด็ดขาด เหมือนหินผาที่ยืนหยุดรับคลื่นลมอยู่ตลอดเวลา

แต่ลองมองให้ดี หินผาที่แข็งที่สุดก็ถูกน้ำกัดเซาะจนแตกร้าวในที่สุด ในขณะที่น้ำที่ไหลนุ่มนวลกลับเจาะทะลุหินได้ทุกชั้น ดอกไม้บอบบางผลัด้วยคอนกรีตที่หนาที่สุดได้ ความอ่อนโยนไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่เป็นพลังที่ไม่ต้องพิสูธน์ตัวเองด้วยเสียงดังหรือความเด็ดขาด เพราะคนที่อ่อนโยนกับตัวเองได้ย่อมมีพื้นที่ในใจกว้างพอที่จะรับมือกับทุกสิ่งได้ยาวนานกว่า

ลองเริ่มจากการใจดีกับตัวเองในวันที่ทำผิดพลาด พูดกับตัวเองเหมือนพูดกับเพื่อนสนิท แล้วจะรู้สึกได้ว่าพลังไม่ได้หมดลง แต่กลับเพิ่มขึ้น

น้ำไม่เคยชนะด้วยการชน แต่ชนะด้วยการไหลผ่านทุกสิ่งอย่างอดทนและไม่หยุดนิ่ง