ยังเหลือเวลาอีกครึ่งปี

ครึ่งปีแรกผ่านไป หลายคนมองย้อนกลับไปแล้วรู้สึกว่าไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง เหมือนเวลาผ่านไปโดยที่เรายืนนิ่งอยู่กับที่ แล้วก็เริ่มคิดว่าคงสายเกินไปแล้วที่จะเริ่มต้น

แต่ลองจินตนาการว่าเวลาหนึ่งปีคือหนังสือเล่มหนึ่งที่มี 365 หน้า ตอนนี้เราเพิ่งอ่านจบครึ่งหลังของหน้า 182 อีก 183 หน้ายังเป็นกระดาษเปล่าที่รอให้เราเขียนต่อ และที่น่าประหลาดใจคือเราเขียนอะไรลงไปก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องราวยิ่งใหญ่ แม้แค่เขียนวันละประโยคสั้นๆ ก็ตาม หกเดือนนั้นก็สะสมเป็นเรื่องราวที่ยาวพอที่จะภูมิใจ ถ้าทำได้แค่สิ่งเดียวในอีกหกเดือนข้างหน้า ก็เลือกสิ่งนั้นมาเขียนลงไป

เปิดไปหน้าถัดไปแล้วเริ่มเขียนประโยคแรกของครึ่งปีหลังได้เลย ไม่ต้องสวยงาม แค่เริ่มเขียน

เพราะกระดาษที่เหลืออีกครึ่งเล่มไม่ได้ว่างเปล่าเพราะสายเกินไป แต่ว่างเปล่าเพราะยังไม่ได้เริ่มเขียน