ทำแล้วไม่สมบูรณ์แบบก็ได้

เคยได้ยินเสียงในหัวบอกว่าถ้าทำไม่ได้ดีที่สุดก็อย่าทำเลยมั้ย เสียงแบบนั้นทำให้เรากลัวจนมือหยุดเคลื่อน จิตใจกลัวจนปล่อยงานไว้เป็นความคิดที่ยังไม่ลงมือ ทั้งที่ความจริงคือการลงมือทำแม้ไม่สมบูรณ์แบบ ยังดีกว่าความสมบูรณ์แบบที่อยู่แต่ในจินตนาการ

ลองจินตนาการว่าเรากำลังวาดรูป ถ้ารอให้มั่นใจว่าทุกเส้นจะสวยงามก่อนจะลงดินสอ กระดาษจะว่างเปล่าตลอดไป แต่ถ้ายอมร่างเส้นแรกออกมาแม้จะเบี้ยวบ้าง เรือนร่างบางอย่างก็เริ่มก่อตัว วิ่งห้านาทีดีกว่าไม่วิ่ง เขียนสามร้อยคำดีกว่าไม่เขียน เก็บห้องนึงดีกว่าปล่อยทิ้งไว้ทั้งบ้าน ทุกการกระทำที่ไม่สมบูรณ์แบบยังเป็นการขยับตัว ในขณะที่การรอคอยความสมบูรณ์แบบไม่ได้ขยับไปไหนเลย การลงมือสอนเราทุกครั้ง การรอสอนแค่ให้กลัว

ถ้ามีอะไรที่ผัดอยู่ วันนี้ลองทำแค่เวอร์ชั่นที่ง่ายที่สุด ไม่ต้องสวย ไม่ต้องเก่ง แค่มีอยู่จริงก็พอ

กระดาษที่มีรอยเส้นเบี้ยวบ้าง ยังมีชีวิตกว่ากระดาษเปล่าที่รอคอยความสมบูรณ์แบบตลอดกาล