Journaling เพื่อซ่อมใจ

มีบางสิ่งที่พูดไม่ออก แต่พอหยิบปากกาขึ้นมาเขียน มันกลับไหลออกมาเป็นคำได้โดยไม่ต้องคิด ลองจินตนาการว่าใจของเราเหมือนห้องที่มีของกระจัดกระจายเต็มไปหมด ความคิดวุ่นวาย อารมณ์ทับถม คำถามที่ไม่มีคำตอบ กระจุกอยู่เป็นกองๆ การเขียนเหมือนการหยิบของแต่ละชิ้นขึ้นมาวางเรียงให้เห็นชัดๆ ทีละชิ้น ไม่ต้องเก็บให้เป็นระเบียบ ขอแค่ยกขึ้นมาดูให้รู้ว่ามันคืออะไร แล้ววางลงไปในที่ที่เห็นชัดขึ้น นั่นคือสิ่งที่การเขียนทำให้เรา เปลี่ยนความวุ่นวายในหัวให้กลายเป็นถ้อยคำบนกระดาษที่อ่านทบทวนได้

ไม่ต้องเขียนสวย ไม่ต้องถูกไวยากรณ์ ไม่ต้องมีคนอ่าน จะเขียนถึงอารมณ์วันนี้ จะเขียนจดหมายถึงคนที่ทำร้ายเราโดยไม่ต้องส่ง หรือจะปล่อยให้ปากกาไหลไปตามใจโดยไม่ตั้งโจทย์ก็ได้ สิ่งที่สำคัญคือการยอมให้ความรู้สึกออกมาอยู่บนหน้ากระดาษแทนที่จะกองอยู่ในอก แล้ววันหนึ่งเมื่อเราอ่านย้อนกลับไป เราจะเห็นแผนที่ของการเยียวยาตัวเองที่เราไม่เคยรู้ว่ากำลังวาดอยู่

ลองหยิบปากกาหรือเปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมาสักห้านาทีวันนี้ เขียนอะไรก็ได้ที่นึกออก

หน้ากระดาษเปล่าไม่เคยตัดสินใคร มันแค่รอรับทุกคำที่เราไม่มีที่วาง