ทบทวนครึ่งปีอย่างใจดี

หกเดือนแรกผ่านไปแล้ว และหลายคนเริ่มทบทวนว่าทำอะไรไปบ้าง แต่ทบทวนแบบไหน ถ้าเปิดดูแล้วเห็นแต่สิ่งที่ทำไม่ได้แล้วก็ตำหนิตัวเอง นั่นไม่ใช่การทบทวน นั่นคือการพิพากษา

ลองจินตนาการว่าเราเป็นคนสวนที่ดูแลต้นไม้ต้นหนึ่ง หกเดือนแรกผ่านไป ต้นไม้อาจไม่ได้ออกดอกสวยอย่างที่หวัง แต่ถ้าเรามองแค่ว่าทำไมไม่ออกดอก ก็จะพลาดเห็นใบอ่อนที่ผลิขึ้นมาใหม่ รากที่ชอนไชลึกขึ้น ลำต้นที่แข็งแรงขึ้นกว่าเดิม การทบทวนแบบใจดีคือการมองเห็นทั้งสองด้าน ไม่ใช่เพื่อหลอกตัวเองว่าทุกอย่างดี แต่เพื่อรับรู้ความจริงทั้งหมดโดยไม่ทิ้งความเมตตาต่อตัวเองไป ถ้าเพื่อนสนิทมีผลลัพธ์แบบเดียวกัน เราจะพูดกับเขาว่าอะไร ก็ลองใช้คำพูดนั้นกับตัวเองบ้าง

ครึ่งปีหลังก็ยังเป็นฤดูกาลที่ต้นไม้ต้นนี้จะเติบโตต่อได้ ขอแค่อย่าถอนรากถอนโคนทิ้งก่อนจะเห็นว่ามันเติบโตยังไง

เพราะการทบทวนที่มีค่าไม่ใช่การนับแต้มว่าได้กี่คะแนน แต่คือการเห็นว่าเราเป็นคนที่เติบโตขึ้นจากหกเดือนที่ผ่านมาแล้ว