ฟังเสียงหัวใจตัวเอง

ท่ามกลางเสียงรอบข้างที่ดังอึกทึก มีเสียงหนึ่งที่เบามากจนเกือบหายไป เสียงนั้นคือเสียงของหัวใจตัวเอง เราลืมฟังมันไปนาน เพราะยุ่งอยู่กับการฟังคนอื่น ยุ่งอยู่กับการไล่ตามความคาดหวัง ยุ่งจนไม่มีเวลาถามตัวเองว่าจริงๆ แล้วเราต้องการอะไร

ลองจินตนาการว่าหัวใจเป็นแสงเทียนในห้องที่มีแสงไฟสว่างจ้าหลายดวง เมื่อไฟดวงอื่นดังและสว่างมาก เทียนเล็กๆ ดวงนี้ก็จมหายไป แต่มันไม่เคยดับ มันยังอยู่ตรงนั้น รอให้เราปิดไฟดวงอื่นลงสักครู่ เสียงหัวใจมักเป็นคำตอบแรกที่ผุดขึ้นมาก่อนที่สมองจะเข้ามาวิเคราะห์ ก่อนที่เสียงคนอื่นจะเข้ามาแทรก มันบอกว่าอะไรทำให้เรามีชีวิตชีวา อะไรทำให้เหนื่อยล้า เราต้องการอะไรจริงๆ

ลองหาเวลาเงียบๆ สักห้านาที ถามตัวเองเบาๆ ว่าหัวใจอยากบอกอะไร แล้วฟังคำตอบแรกสุดโดยไม่ต้องวิเคราะห์

แสงเทียนไม่ต้องการให้ใครมองเห็นแต่ไกล มันแค่ต้องการให้เจ้าของห้องจุดมันขึ้นมาสักครั้ง