ความรักไม่ได้แปลว่าต้องยอมทุกอย่าง

เคยได้ยินใครบอกว่าถ้ารักกันก็ควรเข้าใจ ถ้ารักกันก็ควรยอม แล้วเราก็เก็บประโยคพวกนั้นไว้ในใจจนกลายเป็นกฎที่ไม่มีใครเขียนแต่ทุกคนเชื่อ ว่าความรักคือการยอมจนตัวเองหายไป

ลองจินตนาการว่าความรักเป็นเหมือนสะพานที่เชื่อมระหว่างสองฝั่ง สะพานที่แข็งแรงไม่ได้แข็งแรงเพราะฝั่งหนึ่งยอมทิ้งตัวเองไปให้อีกฝั่ง มันแข็งแรงเพราะทั้งสองฝั่งยืนหยุดนิ่งอยู่บนพื้นของตัวเอง ความรักที่ดีไม่ใช่การยอมจนหมดไฟ ไม่ใช่การเสียสละจนตัวเองละลายหายไป นั่นไม่ใช่ความรัก นั่นคือการสูญเสีย ความรักที่แท้จริงคือเรามีเรา เขามีเขา เคารพกันโดยไม่ครอบงำกัน

ถ้ามีวันที่ใครบอกว่าถ้ารักต้องทำตามที่ฉันอยาก ให้จำไว้ว่าประโยคนั้นไม่ใช่ความรัก แต่เป็นการควบคุม

สะพานที่สวยที่สุดไม่ใช่สะพานที่ฝั่งหนึ่งทนรับน้ำหนักทั้งหมด แต่เป็นสะพานที่ทั้งสองฝั่งยืนหยุดนิ่งด้วยกันอย่างมั่นคง