Mini Break ระหว่างวัน

หลายคนรอวันหยุดเพื่อพัก รอเสาร์อาทิตย์ รอลางาน รอวันหยุดยาว แต่ละวันผ่านไปพายเรืออย่างเดียวไม่เคยวางพาย จนกระทั่งวันหยุดมาถึง กลับรู้สึกว่าพักยังไงก็ไม่เต็มอิ่ม

ลองจินตนาการว่าพลังงานของเราเป็นเหมือนน้ำในแก้ว การรอวันหยุดเพื่อเติมน้ำให้เต็มแก้ว เหมือนการปล่อยให้แก้วแห้งเกือบหมดแล้วค่อยเทน้ำทีเดียวเป็นลิตร แต่ความจริงคือร่างกายและจิตใจไม่ได้ทำงานแบบนั้น มันต้องการถูกเติมทีละนิดตลอดวัน ห้านาทีที่หลับตาหายใจ สิบนาทีที่ลุกเดินออกจากจอไปดูฟ้า หรือแค่ยืดเส้นยืดสายที่โต๊ะทำงาน แต่ละอย่างไม่ใช่การเสียเวลา แต่เป็นการเติมน้ำในแก้วทีละอึก เพื่อไม่ให้มันแห้งขอดก่อนจะถึงเย็น ทั้งนี้ไม่ใช่การเปิดโทรศัพท์เล่น ไม่ใช่การสแกนโซเชียล แต่เป็นการถอยออกมาจากทุกอย่างสักครู่

วันนี้ลองตั้งนาฬิกาปลุกสักครั้งหนึ่งช่วงกลางบ่าย ห้านาทีที่หลับตาและไม่ทำอะไรเลย นับว่าเป็นการพักที่แท้จริง

แก้วน้ำที่ไม่เคยแห้ง ไม่ได้เกิดจากการเติมครั้งใหญ่ แต่เกิดจากการเติมทีละหยดก่อนที่มันจะหมดลง