เดือนใหม่ ใจใหม่

กันยายนมาเยือนเหมือนลมหายใจที่เปลี่ยนทิศ พัดพาความเหนื่อยล้าของเดือนที่ผ่านพ้นไปให้ลอยจาง แล้วเปิดพื้นที่ว่างให้สิ่งใหม่ได้ก่อตัว

ลองลองนึกภาพว่าแต่ละเดือนคือหน้ากระดาษเปล่าที่ยังไม่มีใครเขียนอะไรลงไป รอยขีดข่วนจากเดือนก่อนไม่ได้ตามมาอยู่บนแผ่นนี้ ทุกวันที่ผ่านมาคือบทที่จบไปแล้ว ไม่ใช่ตัวเลขที่ต้องแบกรับไปด้วย สิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ใช่การเริ่มต้นให้สมบูรณ์แบบ แต่คือการยอมให้ตัวเองได้เริ่มใหม่โดยไม่ต้องแบกอะไรมาก่อน

เดือนนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นเดือนที่ดีที่สุด แค่เป็นเดือนที่เต็มใจก้าวเดินเองก็พอ

หน้ากระดาษเปล่าไม่ได้เรียกร้องให้เขียนให้สวย แต่เชิญให้เขียนด้วยใจที่เต็มอย่างนั้น