ไม่มีคำตอบตายตัว

ทำไมยังไม่รู้ว่าอยากทำอะไร ทำไมยังหาตัวเองไม่เจอ ทำไมคำตอบไม่มาสักที คำถามพวกนี้วนอยู่ในหัวจนบางทีรู้สึกว่าตัวเองล้าหลังคนอื่นที่ดูมั่นใจ รู้ทาง รู้ว่าตัวเองอยากเป็นอะไร

แต่ถ้าบอกว่าคำตอบตายตัวนั้นไม่มีอยู่จริงล่ะ ลองจินตนาการว่าการหาตัวเองเหมือนการเดินเข้าป่า ไม่มีแผนที่สมบูรณ์แบบ ไม่มีจุดหมายปลายทางที่ตายตัว เพราะตัวเราเองก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ สิ่งที่เหมาะกับเราเมื่อห้าปีก่อน วันนี้อาจไม่ใช่แล้ว สิ่งที่ดูเหมือนคำตอบวันนี้ อีกห้าปีข้างหน้าอาจกลายเป็นแค่บทหนึ่งของเรื่องเล่า นั่นไม่ใช่ปัญหา นั่นคือชีวิตที่กำลังเติบโต

วันนี้ไม่รู้ก็ไม่เป็นไร แค่ยังเปิดใจเรียนรู้ แค่ยังกล้าลองเดินไปอีกก้าว คำตอบจะค่อยๆ เผยตัวเองออกมาในเวลาของมัน

ป่าไม่ได้ต้องการให้ใครเดินถึงปลายทาง ป่าแค่ต้องการให้เรากล้าเดินเข้าไปอีกก้าว