ไม่รู้อนาคตก็ไม่เป็นไร

"อนาคตจะเป็นยังไง" "อีกห้าปีจะทำอะไร" "มีแผนชีวิตยังไงมั้ย" คำถามพวกนี้โยนมาทุกทิศทาง จนบางครั้งนั่งนิ่งแล้วรู้สึกว่าตัวเองไม่มีคำตอบสักอย่าง แล้วก็รู้สึกแย่กับความว่างเปล่านั้น

ลองลองนึกภาพว่าชีวิตคือหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ แต่ดันรีบพลิกไปดูหน้าสุดท้าย อยากรู้จบยังไง อยากรู้ว่าตัวละครปลอดภัยมั้ย ทั้งที่เนื้อเรื่องตอนนี้ก็ยังไม่ได้อ่าน ความจริงคือ ไม่มีใครรู้หน้าสุดท้ายของเรื่องตัวเอง ทุกคนที่ดูเหมือนมีแผนชัดเจน ก็แค่เดินไปทีละก้าวแล้วค่อยๆ ปรับทิศทางไป ไม่รู้ไม่ได้แปลว่าล้มเหลว แต่หมายความว่าเรื่องราวยังไม่จบ และหน้าที่ยังไม่อ่านอาจเต็มไปด้วยสิ่งที่คาดไม่ถึง

ลองวางหนังสือลงสักครู่ แล้วอ่านหน้าที่กำลังเปิดอยู่ให้ดีที่สุด ไม่ต้องรู้หน้าสุดท้ายวันนี้

หน้าที่ดีที่สุดของหนังสือ มักเป็นหน้าที่อ่านทีละบรรทัด ไม่ใช่หน้าที่พลิกข้ามไป