ฝึกบอกความรู้สึก

อยากบอกความรู้สึก แต่ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง เหมือนยืนอยู่หน้าประตูที่รู้ว่าเปิดอยู่ แต่มือกลับไม่ยอมเอื้อมไปถึงลูกบิด

การบอกความรู้สึกก็เหมือนการฝึกเดิน — ไม่มีใครเกิดมาแล้ววิ่งได้ทันที เริ่มจากการเขียนลงกระดาษก่อน ให้ตัวอักษรเป็นสื่อกลางแทนเสียงที่ยังสั่นเครือพอคุ้นเคยกับตัวเองมากขึ้น ก็ลองใช้ประโยค "ฉันรู้สึก..." แทนการซ่อนความรู้สึกไว้ในประโยคประชดประชัน แล้วเลือกเวลาที่ใจสงบ เลือกคนที่รู้สึกปลอดภัย ไม่ต้องบอกหมดทุกอย่างในครั้งเดียว ทีละหยด ทีละเส้นฝัน

วันนี้ลองเขียนประโยคเดียวก็พอ ประโยคที่บอกว่าตอนนี้รู้สึกยังไง

ประตูไม่ได้ล็อกอยู่ แค่ยังไม่เคยลองหมุนลูกบิด — วันนี้อาจเป็นวันที่เริ่มได้