เริ่มต้นใหม่ก็ได้

เรามักรอเวลาที่เหมาะสมเพื่อเริ่มต้นใหม่ รอปีใหม่ รอวันเกิด รอวันจันทร์ รอให้ทุกอย่างเข้าที่ก่อน แล้วก็รอต่อไปไม่รู้จบ จนลืมไปว่าการรอนั้นเองก็เป็นการใช้พลังงานเหมือนกัน

ลองจินตนาการว่าการเริ่มต้นใหม่เหมือนการเปิดหน้าใหม่ของหนังสือ หน้าที่แล้วๆ มาอาจมีรอยเปื้อน มีขีดเขียน มีรอยฉีกขาด แต่การเปิดไปหน้าถัดไปไม่ได้หมายถึงการลบหน้าเก่าทิ้ง หน้าเหล่านั้นยังอยู่ บาดแผลก็ยังอยู่ แต่เราเลือกที่จะไม่ติดอยู่กับบรรทัดเดิม ทุกเช้าที่ตื่นขึ้นมาเป็นโอกาสที่จะเขียนประโยคใหม่ลงไป ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ ไม่ต้องยาว แค่เป็นประโยคที่เราเลือกเขียนเอง

สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วลองบอกตัวเองว่าวันนี้เริ่มใหม่ได้ ณ ที่นี้ ณ วินาทีนี้ ไม่ต้องรออะไรอีกแล้ว

หนังสือที่ดีที่สุดไม่ได้เขียนจบในครั้งเดียว แต่เขียนทีละหน้าจนวันหนึ่งมันกลายเป็นเรื่องราวที่น่าภูมิใจ