บาดแผลไม่ใช่ตำหนิ

เคยสังเกตมั้ยว่าเวลามีแผลเป็นที่แขนหรือขา เรามักจะรู้สึกละอายแล้วพยายามเอามือปิด หรือเวลามีบาดแผลทางใจ เราเลือกเก็บงำไว้เบื้องหลังรอยยิ้ม กลัวว่าถ้าใครเห็นจะมองว่าเราเสียหาย ไม่สมบูรณ์ ไม่ดีพอ

ลองจินตนาการว่าบาดแผลเป็นเหมือนตราประทับบนหนังสือเดินทาง ทุกครั้งที่เราเผชิญอะไรที่ยากลำบาก ผ่านพ้นช่วงเวลาที่คิดว่าทนไม่ไหว แล้วยังยืนอยู่ได้ ก็เหมือนได้ตราประทับอีกหนึ่งดวง บางดวงมาจากการสูญเสีย บางดวงมาจากความผิดหวัง บางดวงมาจากวันที่แทบจะท้อแท้ที่สุด แต่ทุกดวงบ่งบอกเรื่องเดียวกัน คือเราผ่านมาได้ หนังสือเดินทางที่เต็มไปด้วยตราประทับไม่ใช่หนังสือที่เสียหาย แต่เป็นหนังสือของคนที่ได้เดินทางผ่านชีวิตมาอย่างแท้จริง

ครั้งหน้าที่มองเห็นบาดแผลของตัวเอง ลองมองมันเหมือนตราประทับบนหนังสือเดินทาง ไม่ใช่ตำหนิที่ต้องซ่อน

บาดแผลไม่ได้ทำให้เราเสียคุณค่า แต่เป็นพยานว่าเราเคยเดินฝ่าพายุ แล้วยังเดินต่อได้