หยุดเปรียบเทียบกับคนอื่น

เปรียบเทียบแล้วเหนื่อยใช่มั้ย เหมือนยืนมองกระจกบานหนึ่งที่สะท้อนแต่ชีวิตของคนอื่นจนลืมมองหน้าตัวเอง

การเอาเทียบชีวิตกับฉากที่คนอื่นเลือกเผยนั้น เหมือนเทียบภูเขาลูกหนึ่งกับภาพถ่ายอีกลูกที่ถ่ายจากมุมสวยที่สุด ไม่เคยเห็นด้านหลังของภูเขาลูกนั้น ไม่เห็นรอยร้าว ไม่เห็นลมที่พัดแรงจนต้องกุมความเจ็บไว้ แต่ก็เอามาวัดตัวเองเสมอมา จนความสุขที่มีอยู่ถูกขโมยไปโดยไม่รู้ตัว ครั้งต่อไปที่รู้สึกว่าใครเก่งกว่า ลองหลับตาแล้วถามตัวเองว่าวันนี้ทำอะไรได้ดีกว่าเมื่อวาน

ถอยจากกระจกบานนั้นสักก้าวแล้วหันมามองเส้นทางที่ตัวเองเดินฝ่ามาดู มันสมควรที่จะได้รับการซึมซับด้วยความภูมิใจมากกว่าการปะทะกับเงาของใคร

กระจกที่สะท้อนชีวิตคนอื่นไม่เคยแสดงด้านที่พังทลาย ส่วนเส้นทางที่เดินอยู่ตอนนี้คือของจริงที่ไม่ต้องเทียบกับภาพลวงตา