เธอเข้มแข็งในแบบของเธอ

เห็นคนอื่นเข้มแข็งแบบพูดเสียงดัง สู้โลกได้เด็ดขาด แล้วมองตัวเองที่เงียบๆ ช้าๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองไม่เข้มแข็งเลยสักนิด

ลองจินตนาการว่าต้นไม้ทุกต้นเติบโตไม่เหมือนกัน ต้นสนชูชันขึ้นไปบนฟ้า ต้นบอนไซเล็กกระทัดรัดแต่มีอายุยืนยาวหลายร้อยปี หญ้าที่ดูอ่อนแอที่สุดกลับเป็นพืชแรกที่งอกทะลุคอนกรีตออกมาได้ ความเข้มแข็งของแต่ละคนก็เช่นกัน บางคนเข้มแข็งแบบเงียบๆ ร้องไห้แล้วลุกขึ้นใหม่ บางคนเข้มแข็งแบบช้าๆ ใช้เวลานานแต่ไม่ยอมหยุดก้าว บางคนเข้มแข็งแบบรู้จักตัวเอง รู้ว่าต้องพักบ่อยแค่ไหนถึงจะไม่หมดไฟ

ไม่มีแบบไหนถูกหรือผิด มีแค่แบบที่เหมาะกับเธอ และนั่นก็เพียงพอแล้ว

ต้นไม้ไม่เคยเปรียบตัวเองกับต้นอื่น มันแค่เติบโตในจังหวะของมันเอง