เดือนนี้ก็ผ่านไปแล้ว

สิงหาคมใกล้จะจบแล้ว อีกไม่กี่วันก็จะพลิกไปหน้าใหม่ของปฏิทิน ก่อนจะข้ามไป ลองหยุดสักครู่แล้วมองย้อนกลับมาดู

ลองลองนึกภาพว่าเดือนที่ผ่านมาคือหน้ากระดาษหนึ่งหน้าที่เขียนมาตลอดเดือน บางบรรทัดเขียนด้วยลายมือสวย บางบรรทัดเขียนเตือนๆ บางบรรทัดเลอะน้ำตา และบางบรรทัดเป็นเพียงช่องว่างเงียบๆ ที่ไม่ได้เขียนอะไรเลย แต่ทุกบรรทัดคือตัวเอง ทุกวันที่ลุกขึ้นมา ทุกครั้งที่ทำในสิ่งที่ต้องทำทั้งที่ไม่อยากทำ ทุกคืนที่ผ่านพ้นไปแม้จะหนักแค่ไหน มันคือลายมือของตัวเองทั้งนั้น ไม่จำเป็นต้องสวยทุกบรรทัด ไม่จำเป็นต้องเขียนจบทุกเรื่อง ขอแค่เขียนมาแล้ว ก็เพียงพอแล้ว

ก่อนจะพลิกไปหน้าใหม่ ลองอ่านหน้าเก่าอีกครั้งแล้วถามตัวเองว่า เดือนนี้ทำอะไรได้ดี และเดือนหน้าอยากเขียนอะไรใหม่ลงไป

หน้ากระดาษที่เขียนจบแล้วไม่ได้ไร้ค่า มันเป็นฐานที่มั่นคงให้หน้าถัดไปเขียนต่อได้ด้วยมือที่มั่นใจขึ้น