เทคนิค 2 นาที

ไม่อยากเริ่มทำใช่มั้ย เหมือนยืนอยู่ตรงฐานของภูเขาที่มองขึ้นไปแล้วรู้สึกว่าทุกอย่างท่วมท้นเกินกว่าจะยกเท้าขึ้นก้าวแรก

ลองลดขนาดของภูเขาลงให้เหลือแค่สองนาที ไม่ต้องคิดถึงยอดเขา ไม่ต้องคิดถึงระยะทางทั้งหมด แค่มองหาก้อนหินก้อนเล็กที่อยู่ตรงหน้าแล้วยกเท้าไปวางบนนั้น อยากออกกำลังกายก็แค่ใส่รองเท้าก่อน อยากเขียนอะไรสักอย่างก็แค่เขียนประโยคแรก อยากอ่านหนังสือก็แค่เปิดไปหน้าแรก เพราะสิ่งที่ยากที่สุดไม่ใช่การทำ แต่คือการเริ่ม และเมื่อก้าวแรกถูกยกขึ้นแล้ว ก้าวที่สองมักจะตามมาเองโดยที่ไม่รู้ตัว

ไม่ต้องสัญญาว่าจะทำให้จบ แค่สัญญาว่าจะเริ่มสองนาทีแล้วดูว่ามันเป็นยังไง

ภูเขาไม่ได้ถูกปีนขึ้นไปทีละยอด แต่ถูกปีนขึ้นไปทีละก้าวเล็กๆ ที่เริ่มจากการยอมแตะพื้นด้วยเท้าข้างหนึ่งก่อน