ความรักแบบไหนที่เราต้องการ

บางครั้งเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความรักที่เราต้องการเป็นแบบไหน รู้แค่ว่าแบบที่เคยมีมันทำให้เหนื่อย เหนื่อยแบบที่ต้องพิสูจน์ตัวเองตลอดเวลา เหนื่อยแบบที่ต้องนับว่าใครให้มากกว่ากัน เหนื่อยแบบที่ไม่มีพื้นที่เหลือให้หายใจ

ลองจินตนาการว่าความรักเป็นเหมือนบ้านหลังหนึ่ง บ้านที่มีเงื่อนไขคือบ้านที่ประตูล็อก เข้าได้ต่อเมื่อทำตัวดีพอ บ้านที่แลกเปลี่ยนคือบ้านที่เก็บค่าเช่าทุกครั้งที่เราอยู่ บ้านที่ครอบงำคือบ้านที่มีกล้องวงจรติดทุกห้อง แต่บ้านที่เราแท้จริงต้องการคือบ้านที่เปิดประตูรับเราเข้ามาโดยไม่ถามว่าวันนี้เราเป็นใคร ไม่ต้องพิสูจน์ ไม่ต้องแลกเปลี่ยน ไม่ต้องสละพื้นที่ของตัวเอง ความรักแบบนั้นมีอยู่จริง แม้จะหายาก

ถ้าบ้านที่เราอยู่ตอนนี้ไม่ใช่บ้านที่ทำให้เราอยู่ได้แบบตัวเอง บางทีอาจถึงเวลาที่ต้องถามตัวเองว่าเราสมควรได้รับมากกว่านี้มั้ย

บ้านที่ดีที่สุดไม่ใช่บ้านที่สวยที่สุด แต่เป็นบ้านที่เราสามารถเป็นตัวเองได้โดยไม่ต้องขออนุญาตใคร