ครึ่งปีหลัง เราจะทำอะไรต่าง

มีช่างทอผ้าคนหนึ่งที่นั่งทออยู่หน้ากี่ทุกวัน ใช้ด้ายเดิม ลวดลายเดิม จังหวะเดิม จนผ้าที่ออกมาทุกผืนเหมือนกันเป๊ะทุกตารางนิ้ว วันหนึ่งเธอมองผ้าที่ทอไว้ทั้งหมดแล้วรู้สึกว่ามันดูเหมือนจะขาดอะไรบางอย่าง ไม่ใช่ว่าไม่สวย แต่มันขาดความเป็นตัวเอง

แต่ความจริงคือ เราก็เหมือนช่างทอผ้าคนนั้นหลายครั้ง ใช้วิธีเดิมๆ กับชีวิต แล้วแปลกใจว่าทำไมผลลัพธ์ถึงออกมาเหมือนเดิม ถ้าอยากให้ผ้าออกมาต่าง ก็ต้องเปลี่ยนด้าย ลองลวดลายใหม่ หรือแม้แต่หยุดพักเพื่อมองว่าอยากให้ผ้าผืนนี้เล่าเรื่องอะไร ไม่ใช่เรื่องของการเก่งขึ้น แต่เป็นเรื่องของการกล้าทำต่าง กล้าหยุดเปรียบเทียบลายของตัวเองกับของคนอื่น กล้าพูดกับตัวเองอย่างใจดีเหมือนพูดกับเพื่อนสนิท และกล้าฉลองทุกครั้งที่เห็นด้ายสีใหม่เพิ่มเข้ามาในผ้า

ลองถามตัวเองว่า ถ้าวันนี้เธอจะเปลี่ยนด้ายสักเส้น มันจะเป็นสีอะไร และเธอจะเริ่มเปลี่ยนตอนไหน

ผ้าผืนที่สวยที่สุดไม่ใช่ผ้าที่ไร้ที่ตำหนิ แต่เป็นผ้าที่มีด้ายหลายสีถักทอเข้าด้วยกันจนกลายเป็นลวดลายที่ไม่มีใครเหมือน